عدهای میگویند این رفتار مثبت است و نشان میدهد کودک اراده خوبی دارد، اما برخی هم چنین برخوردی را نمیپذیرند و این طرز رفتار را خودسرانه میدانند. البته اسم این رفتار و برخورد هرچه باشد مهم نیست زیرا پدر و مادرهایی که فرزندشان اینطور رفتار میکند بخوبی میدانند چقدر زندگی کردن با این بچهها سخت است اما برای اینکه آنها به حرف والدینشان گوش کنند و پدر و مادر هم زندگی آرامتری داشته باشند، خوب است به جای اینکه با حرف و صحبت (فریاد و دعوا یا خواهش و التماس) آنها را مجبور به انجام دادن کاری کنید، روش دیگری را به کار بگیرید. به این معنی که باید به طور غیرمستقیم به فرزندتان نزدیک شوید و از او بخواهید وظیفهاش را انجام دهد؛ نه اینکه رک و مستقیم و با بحث و اصرار به او چیزی را بگویید. البته یادتان باشد در این مواقع هم باید با آرامش و احترام با کودکان صحبت کنید و از روشهای خلاقانه کمک بگیرید تا آنچه شما میخواهید انجام دهند.
علاوه بر اینها، روانشناسان و متخصصان کودک میگویند بچهها هم مانند دیگران دوست دارند هنگام تصمیمگیری در مورد مسائلی که به زندگیشان مربوط میشود، حضور داشته باشند و نظر دهند. بنابراین حتما به فرزندتان فرصت انتخاب کردن بدهید و نظرش را درباره وظایف و کارهای مختلف بپرسید. با این کار حتی بچههایی که دوست دارند براساس نظر خودشان عمل کنند و به حرف دیگران هم توجهی ندارند، بهتر و بیشتر با والدین همکاری خواهند کرد.
parenting.com
هویت ملی، پیشران خلاقیت در انیمیشن
در گفتوگوی «جامجم» با مدیرکل دفتر آبخیزداری؛
حسن روشن در گفتوگو ی اختصاصی با روزنامه «جامجم»:
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بیبدیل برای نقشآفرینی بانوان در عرصه تمدنسازی هستند