«انور براهم» به ایران می‌آید

رامین صدیقی، مسئول بخش بین‌الملل جشنواره موسیقی فجر با اعلام خبر آمدن انور براهم به ایران روز گذشته به «تسنیم» گفته بود: «همه گروه‌هایی که به جشنواره امسال می‌آیند از گروه‌های تراز اول هستند. ما برای انتخاب گروه‌ها به کمیت اهمیتی نمی‌دهیم و همانند ۲سال گذشته برنامه ما در بخش بین‌الملل بر کیفیت استوار است. » همکاری رامین صدیقی با برگزارکنندگان جشنواره موسیقی فجر ماحصل درخشانی تا به امروز داشته است تا آن‌جا که بسیاری از علاقه‌مندان موسیقی که چندان علاقه‌ای به حضور در جشنواره نداشتند حالا ۳‌سال است که به انتظار اخبار اجراهای بین‌المللی جشنواره فجر می‌نشینند. سال ۱۳۹۰ آمدن اشتفان میکوس، گروه رونین و گروه بازار بلو و... اعتبار تازه‌ای برای جشنواره فجر به ارمغان آورد. ‌سال ۱۳۹۱ حضور کوارتت تارکوفسکی و رنو گارسیا فونس در مسیر این حرکت بود و امسال با آمدن انوار براهم و گزینه‌های احتمالی از این دست روند رو به رشد بخش بین‌المللی جشنواره را تداوم خواهد بخشید. 
به وی‍ژه از این بابت که همچون دوره گذشته این هنرمندان برای نوازندگان مسترکلاس‌هایی هم برگزار خواهند کرد و این مراوده تجربه‌ای فراتر از دیدن اجرای زنده برای هنرمندان داخلی خواهد داشت. 
در سایه بلند عود 
اما انور براهم کیست؟ انور براهم، موسیقیدان و عودنواز تونسی یکی از مهم‌ترین موسیقیدانان ۲ دهه اخیر در جهان موسیقی جاز تجربه‌گراست. براهم در ‌سال ۱۹۵۷ متولد شده و در کودکی تحصیل موسیقی را آغاز می‌کند. در همان جوانی نگاه او به موسیقی جدی‌تر از آن چیزی است که در کشورش معمول است بنابراین در اوایل دهه ۸۰، در جست‌وجوی موسیقی مدرن و تجربه‌های جدید، به فرانسه سفر می‌کند و در آن‌جا با نوازندگان و آهنگسازان بسیاری از سبک‌های مختلف آشنا می‌شود و برای ۴‌سال به‌عنوان آهنگساز در فرانسه می‌ماند و کار می‌کند. در اواخر دهه ۸۰ برای توری به کانادا و آمریکا سفر می‌کند و در آن‌جا با مانفرد آیخر آشنا می‌شود و قراردادی با شرکت برجسته ECM امضا می‌کند. در‌ سال ۱۹۹۱ اولین آلبومش با عنوان «برزخ» را منتشر می‌کند. او از اولین آلبومش تا به امروز تمامی آثارش را تحت لیبل ECM منتشر کرده است. 
اهمیت موسیقی انور در ترکیب موسیقی موطنش با موسیقی جاز و نوآوری‌های ساختاری او در سبکی است که به لحاظ ویژگی‌های منحصربه‌فردش خیلی نمی‌توان نامی بر آن نهاد. او راه و مسیر ویژه خود را در خلق موسیقی درپیش گرفت و به خوبی توانست آن را طی کند. در شیوه او موسیقی غنی و زیبایی که میراث او از دنیای عرب است با المان‌های موسیقی اندولسی و جاز مدرن درهم می‌آمیزند و با آنسامبلی که جسورانه عود را ساز لید قرار می‌دهد، موسیقی جدیدی می‌آفرینند. درواقع قراردادن عود به‌عنوان ساز لید در موسیقی غربی و عربی ازجمله تجربیات مهم انور است که به نتیجه‌ای مطلوب و شگفت‌آور منتهی می‌شود و او را در جهان موسیقی یگانه می‌کند. سومین آلبوم براهم «مدار» نام دارد. در این آلبوم یان گاربارک، نوازنده برجسته ساکسیسفون او را همراهی کرده است. در پنجمین آلبومش هم دیو‌هالند و جان شورمن او را همراهی کرده‌اند. براهم یک فعال اجتماعی هم هست و به اتفاقات جهان عرب بی‌تفاوت نیست. او در‌ سال ۲۰۰۷ مستندی با عنوان «Mots d'après la Guerre» ساخت که در بخش مسابقه جشنواره لوکارنو هم پذیرفته شد. براهم این فیلم را در واکنش به وقایع تاسف‌بار جنگ ۳۳ روزه لبنان ساخت. او دوربین به دست گرفت و به لبنان رفت تا فجایع اتفاق‌افتاده توسط اسراییلی‌ها را ثبت کند. براهم بعد از ۱۰ آلبوم، امروز در زمره یکی از مهم‌ترین موسیقیدانان جهان مطرح است. کمتر موسیقیدان شرقی توانسته تا این حد استایل و ادبیات منحصربه‌فردش را به لحاظ درونمایه‌های موسیقایی بسط داده و موقعیت هنری خود در جهان را گسترش دهد.