هدیه قدیمی به کن لوچ

کن لوچ در نامه‌ای که برای نشریه اسکرین اینترنشنال فرستاد، گفت برای تکمیل فیلم تازه‌اش نیازمند شماره‌گذاری فیلم می‌شود. از این نوارهای قدیمی برای برش زدن فیلم‌ها برای مشخص کردن موقعیت صدا و تصویر استفاده می‌شود.

از آنجا که بهره‌گیری از فناوری‌های نوین رایانه‌ای و دیجیتال استفاده از این نوارهای شماره‌گذاری فیلم را (که بسیار قدیمی است) منسوخ کرده این ابزار کاری سینمایی اکنون به صورت یک کالای کمیاب درآمده است.

دلیل درخواست رسانه‌ای کن‌لوچ هم برای همین بود که بتواند آن را از یک منبع یا مرکز قدیمی تهیه کند. اما به جای این‌که اهالی قدیمی و کهنه‌کار سینما با این فیلمساز تماس گرفته و نوار شماره‌گذاری فیلم را در اختیارش قرار دهند،‌ شرکت رایانه‌ای پیکسار به داد وی رسید.

این موضوع بازتاب وسیع رسانه‌ای داشت و تاکید اصلی روی این نکته بود که یک شرکت امروزی و دیجیتال توانسته وسیله قدیمی مورد نیاز کن لوچ را در اختیار وی بگذارد. کن لوچ با دریافت این هدیه با ارزش قدیمی‌ توانست به کار تولید «سالی» ادامه دهد.

وی نامه تشکرآمیزی برای مسئولان شرکت فیلمسازی پیکسار فرستاد و از آنها قدردانی کرد.

نکته جالب این‌که در جریان این تبادل هنری، تماشاگران سینما متوجه این نکته شدند تعداد زیادی از کارمندان شرکت پیکسار و حتی چند نفر از مدیران اجرایی آن از طرفداران کن لوچ و فیلم‌هایش هستند.

این مساله از این جهت جالب توجه است که سبک فیلمسازی شرکت پیکسار و حال و هوای فانتزی و کودکانه آن، یک دنیا با سینمای واقعگرا، تلخ و اجتماعی کن‌ لوچ فاصله دارد.