ملال در‌صنعت بی‌رقابت

مدیریت غیرحرفه‌ای، مهم‌ترین ضعف

از دیگر مشکلاتی که سبب نارضایتی مهمانان هتل می‌شود، نارضایتی شغلی کارکنان هتل است. متاسفانه همچنان نبود مهارت در مدیریت مراکز اقامتی ایران دیده می‌شود. بسیاری از مدیران رده بالا و مدیران میانی که نقش مهمی در انسجام هتل دارند، به توانایی‌ها و دانش‌های حرفه‌ای این صنعت آگاهی ندارند و بسیاری براساس دلایل دیگر به‌عنوان مدیر برگزیده شده‌اند. این نبود شایستگی مدیران سبب استخدام افراد غیرحرفه‌ای شده و به دلیل نبود مدیریت صحیح و حقوق‌های پایین کارکنان ناراضی و ناآگاه، انتظارات مهمانان را به‌طور صحیح برآورده نمی‌کنند.

ستاره‌های جهانی، ارزیابی ایرانی

سیستم ارزیابی مراکز اقامتی در ایران به روشی بسیار قدیمی و ناکارآمد انجام می‌گیرد. هنوز هم معیار اصلی درجه‌بندی و ستاره دادن به این مراکز براساس امکانات ملموسی چون ابعاد اتاق‌ها، داشتن پارکینگ، مراکز سلامت‌ و... است. این در حالی است که در بیشتر کشورهای جهان این سیستم ارزیابی منسوخ شده و امروزه درجه‌بندی هتل‌ها و دیگر مراکز اقامتی براساس امکانات ناملموس که کیفیت خدمات را شامل می‌شود، صورت می‌گیرد. به همین دلیل است که گردشگران خارجی هتل‌های ایران را گران قلمداد می‌کنند، چرا که معتقد هستند زمانی که هزینه یک هتل پنج ستاره را پرداخت می‌کنند خدماتی در حد یک هتل سه ستاره را نیز دریافت نمی‌کنند. این یک واقعیت تلخ است که سطح استانداردهای صنعت هتلداری ایران بسیار پایین بوده و با استانداردهای جهانی فاصله بسیار دارد.

ورود شرکت‌های چندملیتی

اگر زمانی ایران بتواند به سازمان تجارت جهانی بپیوندد و درهای کشور روی شرکت‌های چند ملیتی بزرگ باز شود، موقعیتی حساس برای صنعت هتلداری کشور پدید می‌آید. این واقعیت که حتی هتل‌های زنجیره‌ای موجود در ایران نمی‌توانند در مقابل استانداردها و مدیریت حرفه‌ای شرکت‌های بزرگ و چندملیتی حرفی برای گفتن داشته باشند، این پرسش را ایجاد می‌کند که در صورت ورود سرمایه‌گذاران بزرگ به کشور و ایجاد رقابت در صنعت هتلداری، آیا هتل‌های کشور توان پایداری و ماندن در بازار را خواهند داشت؟ بر این اساس بهتر است صاحبان مراکز اقامتی و سرمایه‌گذاران این حوزه کمی دوراندیش بوده و سعی کنند به این صنعت فرسوده جانی تازه ببخشند. / ضمیمه چمدان

آذر کمانی