مسابقه قرآنی 1447

علاقه‌مندان می‌توانند ضمن بهره‌مندی از سفره بیکران آیات این جزء در مسابقات طرح 1447 که از سوی شبکه قرآن و معارف سیما و برخی نهادهای قرآنی و رسانه‌ای کشور برگزار می‌‌شود، شرکت کرده و از هدایا و جوایز ارزشمند آن شامل 5000 کمک هزینه سفر به عتبات عالیات بهره‌مند شوند. پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی 1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

سوره مبارکه: قیامه، آیات مبارکه: 19 ـ 14

انسان صاحب بصیرت بر نفس خویش است و خود را بهتر از هر کس می شناسد و اگر با ذکر عذرها از خود دفاع می‌کند، صرفا برای این است که عذاب را از خود برگرداند. وجدان انسان بهترین شاهد علیه او در دادگاه قیامت است‏. انسان، خودش هم به عذرهایی که می‌آورد ایمان ندارد. «معاذیر» جمع معذرت به معنای پیدا کردن چیزی است که آثار گناه را محو کند، خواه بجا و خواه عذر بجا باشد یا بیجا. معمولا انسان برای توجیه کارهای خلاف خود عذرتراشی می‌کند که به نمونه‏‌هایی از آن در قرآن اشاره می‌کنیم؛ گاهی می‌گوید: غفلت کردیم: «إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلِینَ» (اعراف، 172).

گاهی می‌گوید: بزرگان و سران قوم، ما را گمراه کردند: «هؤُلاءِ أَضَلُّونا» (اعراف، 38). گاهی می‌گوید: شیطان ما را گمراه کرد، اما شیطان پاسخ می‌دهد: مرا ملامت نکنید زیرا خودتان مقصر هستید: «فَلا تَلُومُونِی وَ لُومُوا أَنْفُسَکُمْ» (ابراهیم، 22). اگر انسان بتواند از خود برای دیگران تصویری غیرواقعی بسازد؛ حداقل باید خودش یادش نرود که کیست و واقعیتش چیست.

قرآن در شب قدر به طور یک جا بر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نازل شد و سپس در مدت 23 سال پیامبری آن حضرت، بار دیگر در مناسبت‏‌های مختلف بتدریج بر ایشان نازل گردید. لذا آیه‏ «لا تُحَرِّکْ بِهِ لِسانَکَ» نشان آن است که پیامبر اکرم آیات قرآن را از پیش می‌دانسته و به همین دلیل خداوند می‌فرماید: در تلاوت آن عجله نکن و پس از خواندن ما آن را دنبال کن.

بخشی از آیات قرآن درباره نحوه نزول وحی بر پیامبر و تلاوت آن بر مردم است. در این آیات نیز خداوند به پیامبرش می‌فرماید: به هنگام نزول وحی، پیش از کامل شدن آیات، اقدام به خواندن آن مکن و در سخن من شتاب مکن و نگران‌مباش که شاید از خاطرت بیرون برود و آن را فراموش کنی، زیرا حفظ آن نیز بر عهده ماست. پس بگذار نزول وحی کامل شود، آنگاه آن آیات را قرائت کن.

سخن شنیدن آدابی دارد، حتی تکرار سخن گوینده روانیست. قرآن، مصون از هر گونه تحریف و تغییر است. الفاظ قرآن از جانب خداوند است. تبیین و توضیح وحی برای پیامبر، به عهده خداوند است.