حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
درباره سیما
انیمیشن؛ سرمایه تلویزیون
چندی پیش از شبکه پویانمایی، انیمیشنی دیدم که فارغ از نقاط ضعف تکنیکی و ساختاری در مقایسه با محصولات ممتاز دنیا، سرشار از زیبایی، قصه و فضاسازی زیبا بود، بهطوری که ترغیب شدم آن را تا انتها نگاه کردم.
متاسفانه ما در زمینه انیمیشن با وجود تولید کارهای خوب و ورود افراد باذوق و تکنیکی و حتی ساخت کارهایی گیرا، در زمینه توزیع و نمایش، برنامه نداریم. شاید عدهای با این حرف مخالف باشند، اما همانطور که مخاطب بزرگسال سریال یا فیلمی را که انعکاسدهنده روح و فضای جامعه خود باشد و شخصیتپردازی را بشناسد، بیشتر میپسندد و از آن استقبال میکند، مخاطب کودک و بویژه نوجوان نیز بیشتر با کارهایی درگیر میشود و ارتباط برقرار میکند که نشأت گرفته از قصههایی باشد که مادربزرگش برایش گفته است. البته باید پذیرفت که ما در زمینه قصه و داستان برای انیمیشن غنی هستیم. مرکز پویانمایی صبا نیز چرخ تولید سالانه انیمیشن را در تلویزیون در حد قابل قبولی به حرکت درمیآورد و بعضی کارهایش هم قوی و خوب است، اما مشکل اینجاست که مسئولان ارشد قرار نیست انیمیشنهای ساخت داخل را جدی بگیرند و به آنها بها دهند و به نظر میرسد تا زمانی که محلی برای عرضه و نمایش کارهای ساخت داخل وجود نداشته باشد وضع به همین شکل خواهد بود.
شاید عدهای پاسخ دهند که بخش اعظم این آثار از شبکه پویانمایی که شبکه تخصصی انیمیشن و کودک است، عرضه و پخش میشود، اما این همان راه غلطی است که پیش گرفته شده است. این شبکه به سبب تازهتاسیس شدن و دیجیتال بودن اساسا نیاز به آلترناتیوی قوی برای شناساندن و جذب مخاطب حداکثری دارد و نمیتواند محل مناسبی برای این کار باشد. پس باید راه دیگری اندیشید. فکر نمیکنید برنامههای پرطرفدار کودکان محل مناسبی برای این تغییر ذائقه باشد؟ شاید هم روزی فرا برسد که ویترین مغازههایی که مملو از سیدی انیمیشنهای خارجی با قیمت نازل است، تبدیل به محلی برای عرضه محصولات خوب داخلی بشود که با سوبسید برای مخاطب درنظر گرفته شده است.
همگام جامعه
انتخابات ریاست جمهوری پیشرو، بهعنوان یکی از مباحث داغ روز، فضای کشور را کاملا تحت تاثیر قرار داده و گامهایی که تلویزیون بهعنوان آینه تمامنمای جامعه در فضای انتخابات برمیدارد، برای جذب حداکثری مخاطب و رونق بخشیدن به این شور و هیجان، نتایج روشن و تعیینکنندهای خواهد داشت. گامهایی که تاکنون برداشته شده، در همین زمینه قابل ارزیابی است؛ اما موضوع مهمتر این است که تلویزیون، علاوه بر فعالیت در عرصه تبلیغات نامزدها و پخش مناظرههای انتخاباتی و میزگردهایی که به شناساندن بیشتر نامزدها میانجامد، این فضا را در اختیار دارد تا با هوشمندی، رسالت خود را در جلب مشارکت مردمی به شکل غیرمستقیم به انجام برساند. ساخت مستندهای مختلف، برنامههای ترکیبی و حتی مینیسریالهایی با این تم میتواند به مردم کمک کند و سطح آگاهی سیاسی آنها را بالا ببرد.
محمدرضا لطفی
گفت و گو
