نانو تکنولوژی ، علم ذرات ریز

جام جم آنلاین: نانو تکنولوژی با استفاده از ساختارهای ملکولی پیچیده مانند سلول انسان و 100 برابر محکم تر از فولاد ، آغازگر یک تحول صنعتی خواهد بود.

کد خبر: ۵۵۳۱۸

این تکنولوژی جدید، از طریق دستکاری اتم ها ، محصولات جدید وروش ساخت آنها را تغییر می دهد ، به طوری که مواد حاصل ، کوچکتر ، محکم و سبک باشند.
تاکنون تنها محصولات اندکی بر این اساس تولید شده اند که از آن جمله می توان پارچه های مقاوم در برابر رنگ آمیزی و بسته بندی های مواد غذایی تازه را نام برد که وارد بازار شده اند. اما برخی دانشمندان پیش بینی می کنند نانو تکنولوژی بالاخره تنها فن آوری باقی ، خواهد بود.
به گفته جرج استفانو پالس ، استاد مهندسی شیمی در انستیتوی تکنولوژی ماساچوست این فن آوری فراگیر خواهد شد. وی با انعکاس نظر دیگر طرفداران نانوتکنولوژی اظهار می دارد که کشورهای صنعتی در همه جنبه های صنعت از این علم بهره می جویند.
یک نانو مقیاس یک میلیونیم متر یا حدودا به اندازه 10 اتم هیدروژن است. و این معادل با یک هشتادهزارم قطر موی انسان است.
اکنون دانشمندان به کمک میکروسکپ های پیشرفته می توانند اتم های مجزا را جایی که مایلند ، قرار دهند. کاربردهای بالقوه نانو تکنولوژی بسیارند که از آن جمله به کامپیوترهای میکروسکپی ، آنتن های کشنده سرطان و موتورهای غیرآلوده کننده ماشین ها می توان اشاره کرد.

موانع موجود
اینکه چه زمانی به همه این اهداف می توان دست یافت موضوع دیگری است. طبق محاسبات علمی ، تا یک آینده روشن برای نانوتکنولوژی 20-10 سال راه است و موانع مهم موجود باید برطرف شوند.
اولین مشکل کمبود تولید انبوه اقتصادی است. برخی ابزار پیچیده تر نیازمند استقرار دقیق میلیون ها اتم هستند. به گفته جرج بارباستاتیس ، استادیار مهندسی مکانیک در MIT ، ساخت چنین ابزاری شاید به اندازه عمر جهان طول بکشد.
دیگر چالش موجود برقراری ارتباط بین مقیاس نانو و مقیاس ماکروسکپی است. به عبارت دیگر کوچکی یک ابزار نانو هنگامی که باید به سیم های بزرگ متصل شود ، آن را بی استفاده می کند. مشخص نیست چگونه دانشمندان این مشکلات را برطرف خواهند کرد.
فرانچسکو استلاسی ، استادیار علم مواد در MIT می گوید امید زیادی درباره ساختن ابزار ریز وجود دارد ، بدون آن نیاز به ارایه تلاش دلایل منطقی در این مورد وجود داشته باشد.
و نگرانی ناشی از خیال پردازی علمی ، نانوتکنولوژی را به «از رده خارج شدن» تهدید می کند درست مانند نگرانی عمومی از غذاهای اصلاح شده ژنتیکی که مانع حرکت و پیشرفت بیوتکنولوژی در کشاورزی شده و نیز هراس از کودکان طراحی شده ژنتیکی که تحقیقات سلولهای تمایز نیافته جنینی (stem cell) را پس زده است.
گروه های محیطی خواستار یک مهلت قانونی برای تحقیقات نانوتکنولوژی شده اند تا زمانی که عدم وجود هر گونه خطر تهدیدکننده اجتماعی ، محیطی و بهداشتی تایید شود. و تحقق این امر با توجه به حمایت سیاسی از تکنولوژی های بسیار پیشرفته در سراسر جهان ، بعید به نظر می رسد. ایالات متحده سال گذشته 7/3 میلیون دلار را به یک برنامه تحقیقاتی نانوتکنولوژی چهار ساله تخصیص داده است. اتحادیه اروپا و ژاپن نیز بشدت در زمینه این تکنولوژی جدید سرمایه گذاری کرده اند.

تجارت بزرگ
شرکت های بزرگ نیز از این قافله عقب نمانده اند. از این رو شرکت های بزرگی همچون جی. ای ، اینتل ، موتورولا ، آی.بی.ام که فریفته بازاری با بیلیون ها دلار سود شده اند ، به طور قابل ملاحظه ای در این تحقیقات وارد گشته اند.
دو صنعت مهم جهانی که توانایی بهره مندی از نانوتکنولوژی را دارند ، الکترونیک و بیوتکنولوژی هستند. در حوزه بیوتکنولوژی ، دانشمندان در اندیشه ریز ذرات ساخته شده از طلا هستند که از دور پرتاب می شوند تا سلول های سرطانی را از بین ببرند.
این پروژه همان جنبه ای را به نانوتکنولوژی می دهد که بیوتکنولوژی در دهه 1980 داشت; زمانی که دانشمندان و پیشگامان این علم همگام با هم ، جهت توسعه صنعتی با پیشرفت های جدید در تحقیقات ژنتیک فعالیت می کردند.
نانوتکنولوژی نویدبخش ایجاد ثروت است ، اما سرمایه گذاران جسور ، درک متفاوتی از آن دارند. آنها در تلاشند تا طبقه بندی درهمی از کاربردهای جدید را برای کی علم بیابند که بتواند حتی با تجربه ترین محققین را مشوش کند. برخلاف بیوتکنولوژی که در آن دامنه ای از محصولات آینده عمدتا به گروهی محدود می شود که در درمان بیماری های مختلف بکار می روند ، محصولات نانوتکنولوژی را می توان در امور بهداشتی و سلامتی در ساختن تراشه برای علم هوافضا ، و با ایجاد چالش ها برای سرمایه گذاران جسور و متخصصان که تنها در یک زمینه تبحر دارند ، بکار برد.