با سلاح انگیزه به جنگ حریفان می‌رویم

همیشه گفتم، باز هم می‌گویم بنا طی این سال‌ها هیچ وقت خواسته و منفعت مادی برای خودش نخواسته است. واقعا آنقدر مسائل و مشکلات زیاد است که من نمی‌دانم به کدام یک از آنها اشاره کنم، فکر می‌کنم بزرگ‌ترین خواسته‌ای که بنا داشت، ثبات مدیریت بود، به این معنا که مدیریت باثباتی وجود داشته باشد که از برنامه چهار ساله او تا المپیک 2016 در تمام طول چهار سال آینده حمایت کند، یعنی به نوعی ضمانت اجرای برنامه چهار ساله کشتی فرنگی. بنابراین با توجه به مدیریت بی‌ثبات فعلی، فکر می‌کنم بنا اگر هم به کار خود ادامه می‌داد، دچار روزمرگی می‌شد و نمی‌توانست برنامه‌هایی را که در سطح کشور و در زمان مناسب مد نظر داشت، انجام بدهد. برنامه‌هایی که هزینه‌ای در برداشت که فدراسیون کشتی نمی‌توانست آن را تامین کند.

نه فقط فدراسیون کشتی، بلکه منظورم مجموعه ورزش است.

همان‌طور که گفتم برنامه بنا چهار ساله بود، اما فرض را بر این می‌گیریم که این رقم صحت داشته باشد، مگر رقم بالایی است؟ باور کنید در حد یک تیم فوتبال دسته سه کشور هم نبود. در ضمن با دلار سه هزار تومانی فقط اعزام یک تیم کشتی به میدانی تدارکاتی با حدود ده نفر کشتی‌گیر و مربی، چیزی حدود 500 میلیون تومان می‌شود. به هر حال معتقدم در حق کارنامه درخشان بنا از این حیث که شرایط ادامه همکاری او فراهم نشد، بی‌مهری شد و اگر او تکلیف نمی‌کرد، من این مسئولیت را نمی‌پذیرفتم. بنا مربی بزرگی است که مثل یک بمب روحی انرژی و جسارت را به کشتی‌گیران تزریق می‌کند. این توانایی در وجود کمتر مربی‌ای یافت می‌شود.

طبق برنامه‌ریزی انجام شده یکی، دو ماهی است که بچه‌ها تمرینات خودشان را در خانه کشتی به‌طور منظم و مرتب پیگیری می‌کنند و از هیچ تلاشی برای آماده‌سازی کشتی‌گیران دریغ نشده است.

نه، فعلا در این مرحله از اردو، کشتی مبارزه‌ای را برای بچه‌ها در نظر گرفته‌ایم.

بله، دقیقا تاثیر خود را گذاشته است و ما زمان آماده‌سازی را از دست دادیم، زمانی که در آمادگی کشتی‌گیران‌مان خلأ غیر‌قابل جبرانی ایجاد کرد و هر چقدر هم سعی و تلاش کنیم نمی‌توانیم این عقب‌افتادگی را جبران کنیم.

نه این‌طور نیست. معتقدم آبرویی که در کشتی به دست آورده‌ایم، بسادگی از بین نمی‌رود، حتی اگر هم برود برای کشتی این اتفاق افتاده و اصلا مهم نیست، چراکه ما مدیون این کشتی هستیم و آدمی که از جایی استفاده‌ای برده است، باید دین خود را نسبت به آن ادا کند. به هر حال با توجه به این دین و تکلیفی که محمد بنا به من واگذار کرده، این مسئولیت را تا جام جهانی تهران پذیرفتم و در حد توان و امکاناتمان تلاش می‌کنیم خوب نتیجه بگیریم، اما با توجه به امکانات فعلی هیچ قولی در این رابطه نمی‌دهیم.

نه، حضور من تابع حضور محمد بناست، اگر او نباشد من هم به هیچ وجه نخواهم ماند.

فقط مجتبی باباجان‌زاده کشتی‌گیر دسته 120 کیلو را در اختیار داریم.

خودم هم می‌دانم سطح انتظارها بالاست، اما باید این نکته را هم در نظر داشت که ما زمان آماده‌سازی را از دست دادیم. امکانات هم خیلی کم است و از نفرات المپیکی‌ هم فقط یک نفر را در اختیار داریم. در مجموع می‌توان دلایل بسیاری برای هر تیم ناموفقی پیدا کرد، اما ما همه تلاشمان را می‌کنیم که بچه‌هایمان بهترین مبارزه‌ها را در جام جهانی ارائه داده و پرچم کشورمان را بالا نگه دارند. ضمن این‌که یادمان نرفته ما سه دوره قهرمان جام جهانی شدیم و هیچ اتفاقی نیفتاد، این بار هم چه قهرمان بشویم و چه نشویم قرار نیست هیچ اتفاق خاصی بیفتد و توجه لازم به کشتی‌فرنگی بشود.

اگر شکست بخوریم دلیلی جز ضعف و کار نابلدی من نبوده است و اگر هم موفق شویم ما هم دست‌پروردگان محمد بنا هستیم که به موفقیت رسیده‌ایم. برای این حرفم، دلیل دارم چرا که تیم ما در جام جهانی روسیه در شرایط بدتر از این هم قهرمان شد.

نه در همه اوزان. کشتی فرنگی ما به سطحی رسیده که می‌تواند تیم‌های ملی دوم و سوم قدرتمندی داشته باشد. نمونه‌اش طالب نعمت‌پور در وزن 84 کیلوگرم است که به صلاحدید و بینش کادرفنی تیم ملی از تیم المپیکی خط خورد، اما اطمینان داشته باشید اگر توانایی نعمت‌پور با حبیب اخلاقی که به المپیک اعزام شد، بیشتر نباشد کمتر هم نیست. یکی از سلاح‌هایی که در این جام جهانی به کار خواهیم برد همین تزریق انگیزه به کشتی‌گیران است و این‌که آنها خود را ثابت کرده و نشان دهند چیزی از المپیکی‌ها کم ندارند.

اصلا هم سیستم ما گلخانه‌ای نبوده است، متاسفانه برخی با غرض‌ورزی این اتهام را به ما می‌زنند. ما در رقابت‌های قهرمانی آسیا رکورد زدیم، گفتند بازی‌های آسیایی مهم است، در بازی‌های آسیایی رکورد کسب چهار طلا را به ثبت رساندیم، گفتند جهانی، در جهانی رکورد زدیم و در جام جهانی سه بار قهرمان شدیم، گفتند مهم المپیک است و در المپیک هم سه طلا گرفتیم و رکورد زدیم. آیا این موفقیت‌هایی که با ترکیب‌های متفاوتی در این رقابت‌ها و در سال‌های اخیر به دست آمده است حاصل کار گلخانه‌ای است؟ به هیچ وجه ما در رقابت‌های آسیایی، قهرمانان جهان و المپیک را شرکت نمی‌دادیم و در رقابت‌های مختلف با ترکیب‌های متفاوتی به این موفقیت‌ها دست یافتیم.

به هر حال تیم‌های بزرگ پس از المپیک دست به خانه‌تکانی و جوانگرایی می‌زنند و با میدان دادن به جوانان برای المپیک بعدی برنامه‌ریزی می‌کنند. در جام جهانی تهران هم که با حضور تیم‌های ایران، روسیه، گرجستان، ترکیه، آذربایجان، بلغارستان، آمریکا، قزاقستان، کره جنوبی و بلاروس برگزار می‌شود، فقط این ما نخواهیم بود که ترکیب متفاوتی خواهیم داشت، بلکه حریفانمان هم چنین شرایطی خواهند داشت.