سقوط پالمیراس به دسته دوم

پالمیراس به عنوان فاتح جام حذفی برزیل مجوز شرکت در فصل آینده جام قهرمانی باشگاه‌های آمریکای جنوبی (لیبرتادورس کاپ) را در اختیار دارد، اما فصل بعد در شرایطی در این جام معتبر بخت‌آزمایی و برای راهیابی به جام باشگاه‌های جهان تلاش خواهد کرد که فقط یک دسته دومی تلقی خواهد شد.

این هم از بدایع و نکات جالب و گاه رایج در ورزش سرشار از حادثه و غیرقابل پیش‌بینی فوتبال است. سقوط پالمیراس به دسته‌ پایین‌تر در برزیل زمانی قطعی شد که این تیم در سه هفته مانده به پایان فصل به نتیجه‌ای بهتر از تساوی 1ـ1 در برابر فلامنگو دست نیافت و فاصله‌اش با تیم‌های ایمن در جدول رده‌بندی به هفت امتیاز رسید که طبعا در دو هفته باقیمانده از لیگ قابل جبران نبود.

برای جیلسون کلاینا، سرمربی پالمیراس که از شهریور جانشین لوئیس فیلیپه اسکولاری، سرمربی بسیار مشهورتر قبلی این تیم شد، این سقوط بدترین واقعه محسوب می‌شود و ضربه‌ای سنگین به اعتبار شغلی وی به حساب می‌آید.

او می‌گوید: «شکی نیست که ما بسیار تلاش کردیم و از هیچ کاری غافل نماندیم، اما فوتبال ورزش بی‌رحمی است و گاهی هر چه می‌زنید به در بسته می‌خورد و برای ما نیز چنین شد و فقط افسوس برایمان به جا ماند. من به تلاش بازیکنان و آنچه انجام دادند، احترام می‌گذارم، اما تا این تلاش‌ها با کسب نتایج مورد نظر همراه نشود، هواداران و منتقدان ما را راضی نخواهد کرد و این چیزی است که به خودشان هم گوشزد کرده‌ام. حالا که این اتفاق افتاده، چاره‌ای نیست جز این که با حقیقت کنار بیاییم و به تلاش خود ادامه بدهیم، زیرا در فصل بعدی هم لیگ دسته دوم برزیل را پیش رو داریم و هم لیبرتادورس کاپ را و اگر می‌خواهیم اعتبار از کف رفته را بازستانیم، باید آن را در این میادین جستجو کنیم.»

با این‌که در اکثر حرف‌های کلاینا می‌توان طعنه‌ها و کنایه‌های او را به بازیکنان پالیمراس احساس کرد و این بازیگران را کم‌کار و سهل‌انگار شمرد، اما هرنان بارکاس، یکی از مهاجمان پالمیراس می‌گوید، نباید اینقدر بازیکنان این باشگاه را بابت این سقوط شماتت کرد.

وی می‌گوید: «من از شدت و حدت این انتقادات تعجب می‌کنم، بخصوص که ما مجبور شدیم در گرماگرم رقابت‌ها از تعداد زیادی از جوان‌های خود استفاده کنیم و آنها با این‌که تجربه لازم را نداشتند، اما هر کاری از دستشان برمی‌آمد، انجام دادند.»

سایت گل - مترجم: وصال روحانی