نگاه آمریکا به متحدان سنتی

این سفر در حالی صورت می‌گیرد که در دو تحول مهم در این سفر مشاهده می‌شود که به نحوی نشانگر رویکرد آمریکا به همگرایی و استفاده از متحدان سنتی برای رسیدن به اهداف خود است.

اولاً کلینتون در حالی وارد بروکسل می‌شود که محور این سفر را حضور در نشست وزرای خارجه ناتو تشکیل می‌دهد. آمریکا همواره از ناتو به عنوان ابزاری برای رسیدن به اهداف نظامی در جهان بهره‌برداری کرده است. هر چند که ناتو اکنون با بحرانی به نام بودجه مواجه است، اما آمریکا تلاش دارد تا ناتو را همچنان با سیاست‌های نظامی خود همراه سازد که سفر کلینتون به بلژیک نیز در همین راستا است.

آمریکا تلاش دارد تا از ناتو برای ادامه جنگ در افغانستان، تقویت موقعیت خود در خاورمیانه با استقرار سیستم‌های موشکی ناتو در ترکیه،تحرک علیه سوریه و.. بهره‌برداری کند. نکته مهم آن که آمریکا با استفاده از ناتو بودجه‌های جنگ طلبی‌های خود در جهان را تأمین می‌کند تا از میزان بحران اقتصادی خود بکاهد.

ثانیاً، محور دیگر سفر کلینتون در ایرلند می‌باشد که اساس آن را حضور در نشست مشترک آمریکا و اروپا به ویژه در حوزه انرژی تشکیل می‌دهد. آمریکا که اکنون با بحران اقتصادی شدیدی مواجه است و حتی خزانه داری این کشور نسبت به تشدید بحران اقتصادی هشدار داده،آمریکا محور رایزنی‌های جهانی خود را معطوف به عرصه اقتصادی کرده است.

هیلاری که تاکنون کارکرد چندانی در این حوزه نداشته و بیشتر تحرکاتش معطوف به شرق آسیا بوده اکنون تلاش دارد تا از متحدان سنتی آمریکا یعنی اروپایی‌ها برای رسیدن به این اهداف بهره‌برداری نماید.

ثالثا، نکته مهم آنکه آمریکا در اجرای سیاست ترمیم جایگاه جهانی خود چندان دستاوردی نداشته و به نوعی کارنامه کلینتون چندان موفق نبوده است. آمریکایی‌ها با رویکرد به ناتو و اروپا برآنند چنان وانمود کنند که همچنان در عرصه جهانی دارای جایگاه می باشند و همچنان می‌توانند خواسته‌های خود را به سایر کشورها تحمیل کنند.

به هر تقدیر می توان گفت که سفر اروپایی کلینتون به نوعی رویکرد به متحدان سنتی است در حالی که هم اروپا و هم آمریکا چنان درگیر بحران اقتصادی هستند که همگرایی آنها بیش از گذشته در ابهام قرار گرفته است. 

قاسم غفوری-جام جم آنلاین