بی‌پولی یا بی‌کفایتی؟

این واقعیتی است که بعد از سال‌ها، یکی از صادق‌ترین مسئولان فدراسیون فوتبال به آن اعتراف می‌کند. در حقیقت معینی دلیل انتخاب فردی کم تجربه در پست حساس سرمربیگری تیم ملی جوانان را بی‌پولی و محدودیت مالی فدراسیون برای جذب مربی خوب عنوان می‌کند.

این‌که چرا مدیران فدراسیون فوتبال ما در جذب منابع مالی مناسب، آن هم در پول سازترین ورزش دنیا این‌قدر ناتوان هستند، بحث مهم دیگری است، ولی آنچه اکنون جای تامل دارد این مساله است که چرا هر فردی رقم پایین‌تری را برای دستمزد خود پیشنهاد کند، در راس کلیدی‌ترین مسند‌ فوتبال قرار می‌گیرد؟! درست مثل همین اکبر محمدی که بعد از حذف تیم ملی نوجوانان، نه تنها کنار گذاشته نشد، بلکه به سرمربیگری تیم ملی جوانان هم ارتقا پیدا کرد و بعید نیست اگر مسئولان فدراسیون به حال خود رها شوند، هدایت تیم‌های امید (المپیک) و بزرگسالان ایران را هم به او بسپرند!

به هر حال با تمام احترامی که به استعدادهای علاقه‌مند و دانش پژوه فوتبالی وجود دارد، ظهور چند چهره کم تجربه و ناشناخته و تبدیل آنها به چهره‌های کلیدی عرصه کادر فنی تیم‌های ملی فوتبال ایران، آن هم در شرایطی که ده‌ها نام معتبر و پرتجربه و صاحب دانش فوتبال کشور پشت سیم‌های خاردار ورودی به نیمکت‌های تیم ملی محصور مانده‌اند، به هیچ وجه کار مناسبی به نظر نمی‌رسد. این درحالی است که عرف دستمزد بیشتر مربیان شاخص و معتبر فوتبال ایران نظیر جلالی، یاوری، ابراهیم‌زاده، قلعه‌نویی، ذوالفقارنسب، فیروز کریمی، درخشان، مایلی‌کهن، دایی، فرکی و... به مراتب پایین‌تر از برخی مربیان ناکارآمد خارجی فوتبال کشورمان است و سپردن تیم‌های ملی پایه به هریک از این اسامی شناخته شده و کاربلد، می‌تواند ثمره بس باارزشی را برای آینده فوتبال بیمارمان به ارمغان آورد.