نژاد اسبان گیل در معرض نابودی

محمد بشرا در گفت‌وگو با ایسنا با بیان این مطلب که اسب گیلان جثه‌ای کوچک اما نیرومند دارد، گفت: این اسب کارآمد،در راههای خراب و مملو از گل و لای نمی‌لغزد و انجام دشوارترین بخش از کارهای مزرعه را برعهده می‌گیرد، زیرا گاوان نر تنها در فاصله ماههای مهر تا اردیبهشت در خانه دهقان اشتغال دارند و از آنجا که این دام‌ها به برگ توت علاقه‌ای فراوان نشان می‌دهند، از آغاز بهار به مجرد آن که این درختان شروع به جوانه زدن می‌کنند، به کوهستانهای اطراف فرستاده می‌شوند، کارها به اسبان واگذار می‌شود.

وی افزود: باید بدانیم که اسبان کوتاه بالای(پونی) یا اسبچه خزر نیز متعلق به گیلان هستند که امروزه به سبب جثه مینیاتوری خود در سراسر دنیا شهرت دارند و هنوز در گیلان به وسیله دوستداران و علاقمندان به پرورش اسب پرورده و به تمام دنیا صادر می‌شوند و از نژادی اصیل و بهایی گران برخوردارند.

وی با بیان این مطلب که در گیلان دیروز، شغلی به نام چهار پاداری مرسوم بود که چهارپاداران در داخل و خارج گیلان با تعدای اسب، استر و الاغ، مسافر کشی و بارکشی می‌کردند و در بسیاری از اوقات نامه و مراسلات خصوصی را نیز به همراه می‌بردند که رد پایشان در اشعار شعرای گیلان باقی مانده است.

وی ادامه داد: این شغل هنوز در پاره‌ای از مناطق سخت گذر گیلان وجود دارد، اما روی هم رفته مصارف اسب امروزه در گیلان به طرق مختلف به سختی محدود شده است، اتومبیل سواری و بارکش‌های کوچک، خرمنکوب‌ها و تیلرهای یدک کش شخم‌زنی، بخش عمده‌ای از کارهای اسبان سوری و بارکش، شخم زن و خرمنکوب را بر عهده گرفته و نیروی اسبان را کنار زده است.

وی تصریح کرد: با توجه به اینکه اسبان را به علف چراهای ییلاقی راه نمی‌دهند، امروزه نژاد اسبان گیل در معرض نابودی قرار گرفته است و تعداد آنها هرساله نسبت به سالهای پیش محدود و محدودتر می‌شود.