نشانه‌های قوز قرنیه

کراتوکونوس یا قوز قرنیه بیماری‌ای است که در آن، قرنیه نازک شده و شکل آن تغییر می‌کند. قرنیه به طور طبیعی شکلی گرد یا کروی دارد، ولی در کراتوکونوس (قوز قرنیه) قرنیه برآمده و مخروطی‌شکل و به اصطلاح کله‌قندی می‌شود. این مساله روی انکسار نور هنگام ورود به چشم تاثیر می‌گذارد و سبب کاهش وضوح بینایی می‌شود. کراتوکونوس ممکن است در یک یا هر دو چشم رخ دهد، ولی در 90 درصد موارد، در هر دو چشم دیده می‌شود. همچنین به طور مرتب شماره چشم تغییر و افزایش پیدا می‌کند.

شیوع قوز قرنیه در کشورهای آمریکایی یک نفر در هر 200 نفر است، اما در ایران 30 برابر بیشتر شیوع دارد و معمولا در نوجوانان طی 13 تا 15 سالگی تظاهر پیدا می‌کند. این بیماری بعد از 30 یا 35 سالگی کند و بعد از 45 سال متوقف می‌شود.

اصلاح دید در مراحل ابتدایی بیماری با عینک و سپس با لنز تماسی ممکن خواهد بود. متخصصان در زمان پیشرفت بیماری از لنز تماسی سخت نیز استفاده می‌کنند و چنانچه روند پیشرفت بیماری کم باشد، از حلقه‌های داخل چشم برای اصلاح دید بیمار استفاده می‌شود. در مراحل پیشرفته، پیوند قرنیه انجام می‌شود. در مراحلی که ثابت شد بیماری پیش‌رونده است، با تاباندن اشعه ماورای بنفش به قرنیه و با استفاده از محلول ویتامین B2، می‌توان از پیشرفت بیماری جلوگیری کرد. در کشورمان چند سالی است که درمان این بیماری شروع شده است. این بیماری بیشتر جنبه ارثی دارد، ولی عامل آن معلوم نیست. همچنین در کسانی که دارای حساسیت فصلی و خارش چشم هستند؛ مالش چشم می‌تواند باعث ایجاد کراتوکونوس شود.