واکنش‌های معمول گزش حشرات

1) واکنش معمولی شامل قرمزی، خارش، درد و التهاب در اطراف ناحیه گزش.

2) واکنش موضعی بزرگ زمانی که تورم ایجاد شده بیش از 5 سانتی متر باشد.

3) واکنش‌های بدنی زمانی که علائم از ناحیه گزش به نقاط دیگر گسترش پیدا کرده باشد.

اما خوشبختانه بیشتر واکنش‌هایی که در برابر گزش حشرات بروز می‌کنند خفیف بوده و تنها کمی خارش، قرمزی، سوزش و تورم خفیف ایجاد می‌کند که پس از چند روز از بین می‌رود. علائمی که ممکن است به دنبال این نشانه‌ها و کمی با تاخیر ایجاد ‌شود عبارتند از: تب، کهیر، درد مفاصل و تورم غدد. تنها درصد کمی از افراد هستند که واکنش‌های شدید حساسیتی موسوم به واکنش‌های آنافیلاکسی به گزش حشرات نشان می‌دهند که نیازمند اقدامات اورژانسی‌اند در غیر این صورت می‌تواند منجر به مرگ شود. این علائم کل بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی در عرض چند دقیقه ظهور می‌کند.

از این علایم شدید حساسیتی می‌توان به حالت تهوع، تورم صورت و دهان، تنفس دشوار به خاطر تورم مخاط گلو، بلع دردناک، پوست مرطوب، نبض تند و سریع، درد شکمی، درد قفسه سینه، اشکال در فشار و گردش خون، احساس گیجی و خواب‌آلودگی و در آخر بروز شوک اشاره کرد. نیش حشراتی چون زنبور عسل، زنبورهای معمولی، زنبور سرخ و مورچه‌های آتشین اغلب مشکل‌ساز بوده و می‌تواند در افرادی که حساس هستند واکنش شدید ایجاد کند. نیش حشراتی چون پشه، مگس‌های گزنده، مورچه‌ها، عقرب و برخی عنکبوت‌ها مانند بیوه سیاه هم واکنش‌های حساسیتی ایجاد می‌کند. در این میان نیش عقرب و مورچه شدیدتر است.