پیروزی بر لابی صهیونیست‌ها

تانگ، یکی از اعضای حزب لیبرال دموکرات انگلستان و یکی از خطرناک‌ترین سیاستمداران انگلیسی از نظر اسرائیل است. او نه‌تنها جرات کرد وقتی از اعمال رژیم صهیونیستی در سرزمین‌های اشغال شده حرف می‌زد، زبانی تند به کار برد، بلکه با همین لحن در محکومیت فعالیت‌های تل‌آویو نیز سخن گفت. به این خاطر قابل پیش‌بینی بود که او هم از سوی انگلیسی‌های طرفدار اسرائیل، رسانه‌ها، مقامات رسمی رژیم صهیونیستی و حتی دوستان خودش در مجلس اعیان در یک ردیف قرار گرفته و متهم به فعالیت‌های ضد سامی شود، توصیفی که برای او هرگز متقاعد‌کننده نیست. او زنی سرسخت است که دوره‌ای از عمرش را به عنوان پزشک و عضو پارلمان در کمیسیون بهداشتی حزب لیبرال دموکراسی در مجلس اعیان صرف خدمت به جامعه‌اش کرده است و آنقدر اعتبار دارد که با این اتهامات بدنام‌کننده از میدان به در نرود.

علاوه بر این، بسیاری اعتقاد دارند دعوت او به تشکیل یک کمیته حقیقت‌یاب مستقل از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد برای اعزام فوری به فلسطین و تحقیق درباره تمام تخلفات انجام گرفته در آنجا کافی بود تا به هرشکلی ضد سامی‌ معرفی شود. با این حال کسانی که تاکید دارند رژیم صهیونیستی فراتر از هرگونه انتقادی است، مطرح کردن پیشنهاد تحقیق از این رژیم به خاطر ارتکاب جنایات جنگی را یک عمل نابخشودنی به حساب می‌آورند.

هرگونه انتقادی از رژیم صهیونیستی به آسانی می‌تواند این‌طور به غلط وانمود شود که فرد مسائل حیاتی این رژیم را زیر سوال برده و به صورت خودکار به او برچسب نژادپرستی زده شود. جنی تانگ نیز هرچند به آسانی مورد ارعاب و تهدید قرار گرفت، اما یک‌بار طی سخنانی با اشاره به سیاست‌های تبعیض نژادی اسرائیل به عنوان یک ‌دولت یهود‌ که تبعیض نژادی علیه مسلمانان و اعراب مسیحی را قانونی جلوه داده و به آنها آسیب می‌رساند، گفت: «اسرائیل می‌رود تا فراتر از این حالتی که هست، ظاهر شود.»

بسیاری دیگر هم نسبت به رشد خصلت‌های ضد دموکراتیک در اسرائیل هشدار داده‌اند. این مساله بخصوص با رشد گرایش‌های مذهبی و روی کار آمدن احزاب ملی گرای افراطی بیش از پیش تشدید شده است. از این‌رو دانشمندان، برندگان جوایز صلح و چهره‌هایی که به خاطر فعالیت‌های ضد تبعیض نژادی تحسین شده‌اند، به همراه روسای جمهور سابق آمریکا همین هشدار‌ها را مطرح کرده و مقصودشان نیز انحراف رژیم صهیونیستی از مسیری است که ثبات آن را تضمین می‌کند. به گفته آنها، این‌گونه سیاست‌ها گرچه حقوق شهروندان یهودی تبار را تضمین می‌کند، اما در مقابل، حقوق اساسی شهروندان دیگر را نادیده می‌گیرد.

تانگ هر فردی را هدف انتقاداتش قرار نمی‌دهد، او به جای رفتن سراغ کوچک‌ترها، سراغ باندهای قدرتمندی می‌رود که در محافل سیاسی انگلیس و آمریکا نفوذ دارند و در زمینه رژیم صهیونیستی و خاورمیانه فعال هستند.

تانگ می‌گوید: «یک روز مردم آمریکا به لابی اسرائیل در ایالات متحده خواهند گفت:‌ بس است! دیگر بس است.» به عقیده او ‌اسرائیل روزی حامیانش را از دست خواهد داد و آن وقت باید همان چیزی را درو کند که پیشتر کاشته است. یک‌بار در اظهاراتی صریح او حتی سیاستمداران انگلیسی از جمله تعدادی از اعضای حزبش را مورد خطاب قرار داد؛ البته این موضوع باعث رنجش خاطر هم‌حزبی‌هایش شد، زیرا تانگ در اظهاراتش گفته بود کسانی که از ‌صلح در خاورمیانه حرف می‌زنند هیچ اقدام عملی برای دست یافتن به آن انجام نمی‌دهند.! اد میلیبند، رهبر حزب کارگر انگلستان در واکنش به این اظهارات گفت: «در سیاست ما برای کسانی که موجودیت اسرائیل را زیر سوال می‌برند جایی وجود ندارد.» البته تانگ به واقع درباره موجودیت اسرائیل چیزی نگفته بود. از سوی دیگر نیک کلگ، رهبر حزب لیبرال دموکرات انگلستان گفته بود: «من از تانگ می‌خواهم اظهاراتش را پس گرفته و به خاطر خطایی که مرتکب شده است، عذرخواهی کند.» تانگ البته از انجام چنین کاری سر باز زد و اکنون حزب را ترک کرده است.

کلگ در ادامه این ماجرا و به منظور نزدیک شدن به اشراف سیاسی انگلیس، به طور اساسی از موضع قبلی خود مبنی بر دفاع همزمان از اسرائیل و فلسطین فاصله گرفت. سال 2009 او در مقاله‌ای که در روزنامه گاردین چاپ شد، این‌طور نوشت: «دولت انگلیس و جامعه جهانی برای برداشتن تحریم‌ها علیه غزه چه می‌کند؟ هیچ! به فاصله‌هایی معین سر و صداهایی بلند و اعلام می‌شود، اما در عمل هیچ‌گونه فشاری بر اسرائیل وارد نمی‌آید. این یک رسوایی برای جامعه جهانی است که همین‌طور دست روی دست گذاشته و تماشاگر چنین بحران گسترده‌ای شده است.»

به هر حال کلگ در دولت، موضع خود را تغییر داد، اما تانگ همچنان در موضع خود علیه اسرائیل باقی ماند و با همان بی‌پروایی همیشگی و صراحت، به بیان مواضع خود پرداخت و از عملکردش دفاع کرد. اظهارات او در سال 2012 کاملا انعکاس‌دهنده همان حرف‌هایی است که در گذشته هم بیان کرده بود. در سال 2006 او حرفی را بر زبان آورد که کمتر کسی جرات بیان آن را داشت.

او گفت: «لابی طرفدار اسرائیل چنگک‌های اقتصادی‌اش را در غرب به کار گرفته است. من فکر می‌کنم آنها احتمالا بر حزب ما هم چنگ خواهند انداخت.»

از آن پس تاکنون اظهارات او در رسانه‌ها به صورت عمدی دستکاری می‌شود تا به طور ضمنی طوری معرفی شود که با آنچه او قصد بیانش را داشت، متفاوت باشد. خروج او از حزب یک نوع توصیه به آن چیزی بود که این زن قدرتمند انگلیسی می‌خواست آنها را مطرح کند و در واقع شامل انتقاداتی می‌شد که او نسبت به لابی قدرتمند رژیم صهیونیستی در انگلیس مطرح می‌کرد. این مهم است به خاطر داشته باشیم که نبرد تانگ یک مشاجره سطحی در بین نخبگان سیاسی نبود. بلکه در اصل نبردی حساس و دقیق بود و اسرائیل و دوستانش علاقه‌مند بودند هرگونه بحث معناداری درباره اسرائیل و فلسطین در انگلیس خاموش بماند. از طرف دیگر اظهارات تانگ و تعدادی دیگر، رفته رفته به گفتمان حمایتی از اسرائیل خدشه وارد می‌کرد و آن را به طوری جدی در معرض آسیب قرار می‌داد. یک سناریوی اخیر از این ماجرا، همان داستان کونتراگراس، نویسنده مشهور آلمانی است که تا پیش از این به خاطر انتشار کتاب ضد نازی‌اش بشدت تحسین می‌شد. گراس در واقع همان کاری را کرد که دیگران هرگز جرات انجام آن را نداشتند. او از اسرائیل به خاطر پرخاشگری و ژست گرفتن در برابر ایران انتقاد کرد و البته مقامات صهیونیستی نیز به بدترین شکل به او پاسخ دادند. اسرائیل در پاسخ به گراس توفانی به راه انداخت. نیکلاس کولیش درباره این توفان خشم ‌در نیویورک تایمز نوشت: «طوری وانمود می‌شود که گویا عموم مردم دیگر آثار گراس را کنار گذاشته‌اند. اما یک پروسه سریع در اظهار نظرهایی که خوانندگان در وب‌سایت‌های مختلف گذاشته‌اند، واقعیت دیگری را برملا می‌کند.»‌ به باور کولیش آقای گراس روی مساله‌ای حیاتی و حساس از نظر مردم انگشت گذاشته بود. مساله‌ای که استیصال رژیم صهیونیستی را در آلمان نه آنچنان که در ظاهر وانمود می‌شود، بلکه آن‌طور که در خلوت وجود دارد نشان می‌داد‌.

وی اضافه کرد: ‌«اتهام ضد سامی زدن به کسانی که از اسرائیل انتقاد می‌کنند، به عنوان یک ابزار سودمند به کار برده می‌شود تا مباحثی خاموش بماند و در یک روند کلی آقای گراس را از آن باز دارد که دیگر در این‌باره اظهار‌نظر کند.»

به هر حال، مادام که رژیم صهیونیستی موفق شود منتقدانش را خاموش سازد تلاش برای بیان حقیقت به نظر شیوه‌ای کمتر کارآمد و اثرگذار خواهد بود.

منبع: عرب‌نیوز