تنظیم حساسیت به صدا توسط مغز

محققان کالج پزشکی دانشگاه ایلی‌نویز بتازگی کشف کرده‌اند سلول‌های موی گوش داخلی که پیش از این شناخت چندانی از آنها وجود نداشت به گونه‌ای گسترش یافته‌اند که به آنها اجازه می‌دهد با مغز و سلول‌های عصبی به منظور تنظیم حساسیت به ارتعاشات صوتی و موقعیت سر ارتباط برقرار کنند.

کد خبر: ۴۷۲۲۰۸

این ساختارهای مو مانند که استرئوسیلیا نام دارند نسبتا سفت بوده و به وسیله ساختارهای نوک ‌ پیوندی ارتباط داخلی با هم دارند. هنگام چرخش سر یا ورود ارتعاشات صوتی به داخل گوش، مایعی حلزونی درون گوش به حرکت درآمده و حرکت این مایع سبب جابه‌جایی یا کشیدگی ساختارهای نوک پیوندی شده و در نتیجه کانال‌های یون‌باز و سلول‌های عصبی تحریک می‌شوند که در نتیجه این فرآیند، اطلاعات حرکتی یا چرخشی تولید و به مغز ارسال می‌شود.

محققان معتقدند استرئوسیلیا در ساختاری ژله‌مانند در سر سلول‌ها دارد که به آنها کمک می‌کند پس از تغییر وضعیت ناشی از گردش سر یا ورود ارتعاشات صوتی به گوش دوباره به حالت اول باز گردند.

پروفسور آنا لیساکوفسکی و همکارانش پس از مطالعات زیاد به بخشی از سلول‌ها که اندامک خط‌دار نام داشته و در زیر پوشش مویی ژله مانند قرار دارد علاقه‌مند شدند. آنها توانستند به وسیله یک میکروسکوپ الکترونی ولتاژ بالا در دانشگاه کالیفرنیا تصاویر مرکبی از تمامی ‌قسمت‌های بالای سلول‌های مویی جهت مطالعه تهیه کنند.

لیساکوفسکی و همکارانش پس از دیدن تصاویر شگفت‌زده شدند، چرا که در کتب پزشکی نوشته شده ریشه استرئوسیلیا در قسمتی بشره مانند منتهی می‌شود، اما تصاویر نشان می‌داد انتهای ریشه با زاویه‌ای تیز در داخل و تمام بخش غشای سلول گسترش یافته و خود را به طرف دیگر سلول رسانده و به اندامک‌های خط‌دار متصل شده‌اند.این موضوع چشم‌انداز جدیدی برای محققان در مورد چگونگی عملکرد سلول‌های مویی همراه داشت. همان‌گونه که مغز حساسیت سلول‌های شبکیه چشم به نور را تنظیم می‌کند ممکن است حساسیت سلول‌های مویی گوش داخلی را به صدا و وضعیت سر تنظیم کند. هنگام تشخیص نور توسط چشم، بازخوردی از مغز به چشم وجود دارد. اگر نور زیاد باشد مغز پاسخی مبنی بر تشخیص میزان نور به چشم می‌فرستد. در مورد گوش هم باید گفت که با اتصال مژک‌های پیوندی به غشا سلول توسط اندامک‌های خط‌دار، امکان ارسال بازخورد از سلول به تعداد زیادی از آشکارسازهایی که حرکت را تشخیص می‌دهند فراهم می‌شود. بازخورد مغز به مژک‌های مویی می‌تواند حساسیت آنها به محرک‌ها را افزایش دهد.

این یافته‌ها می‌تواند انقلابی در نگرش کنونی به سلول‌های مویی گوش داخلی ایجاد کند.