آینده از آنِ عروس‌های دریایی است

شاید این موضوع بتواند دلیل رونق گرفتن عروس‌های دریایی در بعضی اکوسیستم‌ها که دیگر گونه‌ها به دلیل صید بیش از حد، آلودگی و دیگر مشکلات از بین می‌روند را توجیه کند. به نظر می‌رسد مهارت عروس دریایی و چیره‌دستی او به عنوان یک شکارچی تعجب‌برانگیز باشد چون ماهی‌های پلانکتون‌خوار، چشم داشته و می‌توانند این غذای بسیار ریز را دیده و به سمت آن شنا کنند، در حالی که اکثر عروس‌های دریایی نمی‌توانند ببینند و ناچارند هنگام جهیدن در آب به سمت شکار حمله کنند. بعلاوه بیشتر بدن ژله‌ای عروس دریایی از آب تشکیل شده و باعث می‌شود در مقایسه با دیگر جانوران مانند ساردین که کالبدی خشک‌تر و با عناصر سازنده متراکم‌تر دارند به شکل نامتناسبی بزرگ به نظر برسند.

در حقیقت 96 درصد بدن عروس دریایی از آب و مقدار زیادی نمک به وجود آمده در حالی که در اکثر موجودات دیگر 65 درصد مواد سازنده بدن آب است. ماهی‌ها و عروس دریایی برای تامین انرژی لازم بدن روش مشابهی داشته و از هیچ نوع شکاری در محیط اطراف نمی‌گذرند.

در بعضی اکوسیستم‌ها مانند آب‌های ژاپن و سواحل نامیبیا در جنوب غرب آفریقا که در معرض صید بیش از اندازه و دیگر بلایای ناشی از فعالیت‌های انسان قرار دارند ستاره‌های دریایی از رشد محسوسی برخوردار بوده‌اند. پیش‌بینی می‌شود سرانجام در نتیجه صید زیاد و از بین رفتن صیادان قسمت بالای فهرست زنجیره غذایی اقیانوسی دریاها به تسخیر ستاره‌های دریایی درآید. طبق این فرضیه فعالیت‌های انسان به رشد وافزایش ستاره‌های دریایی کمک می‌کند. گرام هایس پروفسور زیست‌شناسی دریایی می‌گوید: اکنون دانشمندان در سراسر جهان در حال کار روی این فرضیه هستند تا مشخص شود آیا این فرضیه درست است یا خیر.

او متذکر شده چون از قبل اطلاعات دقیقی مربوط به جمعیت ستاره‌های دریایی وجود ندارد، دانشمندان در زمینه تحلیل روند روبه رشد ستاره‌های دریای با مشکل مواجه شده‌اند.

چنانچه اطلاعات لازم در مورد تعداد ستاره‌های دریایی از زمان‌های دور تاکنون گردآوری شود، می‌توان گفت که واقعا جمعیت آنها افزایش یافته یا این امر رخدادی اتفاقی و برهه‌ای است.

البته باید گفت که مطالعات اخیر نشان داده ستاره‌های دریایی، شکارچیان قابلی هستند که پیش از این ناشناخته بوده‌اند و همین عامل به آنها کمک زیادی می‌کند تا در اکوسیستم‌ها حکمفرما شوند. ستاره‌های دریایی با ایجاد ضربات جهشی در اندامشان شنا می‌کنند. این نوع حرکت جریانی در آب ایجاد می‌کند که پلانکتون‌ها را به شاخک‌های عروس دریایی نزدیک کرده و باعث شکار شدن آنها می‌شود. هر چه اندازه عروس دریایی بزرگ‌تر باشد این فرآیند به شکل موثرتری انجام می‌شود. بنابراین ممکن است برای رسیدن به این مقصود عروس دریایی به میزان آب تشکیل‌دهنده بدنش بیفزاید تا بیش از پیش بزرگ شود. اگرچه این موضوع مشکل دیگری برای آنها ایجاد می‌کند چراکه هر چه بزرگ‌تر شوند انرژی بیشتری برای حرکت دادن بدنشان نیاز دارند. راه غلبه بر این مشکل شنا کردن با سرعت کمتر است که ستاره‌های دریایی همین راه را انتخاب می‌کنند.