چین در پی ثبات کره ‌شمالی

خبرگزاری فرانسه در گزارشی تحلیلی نوشته است: « در حالی که کره شمالی شاهد تغییرات در عرصه سیاسی و انتقال اختیارات به "کیم جونگ اون"، رهبر جدید این کشور است، احتمال هر گونه ناآرامی و بی‌ثباتی در این کشور هرچند اندک اما وجود دارد.

در حال حاضر اوضاع اقتصادی کره شمالی با توجه به تحریم‌هایی که علیه این کشور اعمال می‌شود، چندان مطلوب به نظر نمی‌رسد.

تحلیل‌گران می‌گویند پکن با سرعت غیر قابل تصوری پسر کیم جونگ ایل را به عنوان رهبر جدید کره شمالی به رسمیت شناخت و خواستار ثبات در این کشور شد و این مساله کاملا عادی به نظر می‌رسد چرا که چین همواره به دنبال ثبات در کشورهای همسایه بوده است.

اسکات بروس، از موسسه ناتیلوس که یک گروه تحقیقاتی آمریکایی است، می‌گوید: به نظر می‌رسید بیانیه‌ به رسمیت شناختن رهبری کیم جونگ اون حتی پیش از مرگ کیم جون ایل آماده شده باشد و چین تنها تاریخ روز را روی این بیانیه نوشت و آن را منتشر کرد.

آن‌ها (مقام‌های چین) پیش از این آمادگی چنین تغییراتی را در عرصه سیاسی کره شمالی داشتند.

بخشی از سفرهای رهبر سابق کره شمالی در سه سال گذشته ظاهرا با هدف برنامه ریزی برای دوران پس از مرگ و فرآیند جانشینی وی بوده است.

کیم جونگ ایل در سال‌های آخر عمر خود ملاقات‌هایی را با مقام‌های چینی داشت. چین به عنوان کشوری که بیشترین سهم را در تهیه و تامین کمک‌های انسان دوستانه به مردم کره شمالی داشت در نظر گرفته می‌شد.

وی طی یک سال چهار بار به چین سفر کرد و آخرین سفرش به پکن در تابستان سال ‌٢٠١١ بود.

شایعاتی وجود دارد مبنی بر اینکه کیم جونگ ایل جوان‌ترین پسر خود را به رهبران چینی به عنوان رهبر آینده کره شمالی معرفی کرده بود.

براساس این شایعات کیم جونگ ایل در سال ‌٢٠١٠ در گفت‌وگو با مقام‌های چینی در پکن این مساله را به اطلاع آنها رسانده است با این حال پکن از تایید این موضوع خودداری کرده است.

در همین حال کیم جونگ اون با هیاتی از مقام‌های عالی رتبه چین در پیونگ یانگ در پایان سال جاری ملاقات کرد.

بروس می‌گوید: در نشست با این هیات مساله جانشینی کیم جونگ اون مورد بحث و گفت‌وگو قرار گرفت.

تحلیلگران می‌گویند، چین نظارت دقیقی بر تمامی اقدامات دولتی و اعلامیه‌های کره شمالی داشته است.

چین و کره شمالی دارای ‌١٤٠٠ کیلومتر مرز مشترک هستند و این مساله باعث می‌شود چین نگرانی‌هایی را درخصوص اوضاع کره شمالی داشته باشد.

پکن بیم آن دارد که فروپاشی دولت کره شمالی به مسائل مشکل آفرینی از جمله پناهندگی، مسائل هسته‌ای، هرج و مرج اقتصادی منطقه‌ای و حتی استقرار نیروهای آمریکایی در شبه جزیره کره منجر شود.

والری نیکوت، از بنیاد مطالعات استراتژیک که یک اندیشکده فرانسوی است، می‌گوید: پیونگ یانگ از اهمیت استراتژیک قابل ملاحظه‌ای برای چین برخوردار است. به ویژه اینکه اوضاع کره شمالی بر استراتژی‌های همکاری‌های آمریکا در منطقه تاثیر بسزایی دارد.

نیکوت می‌افزاید: چین خواستار این است که روابطش با کره شمالی ادامه داشته باشد و در عین حال فعالیت‌های هسته‌ای پیونگ یانگ به دنبال مذاکرات شش جانبه خلع سلاح هسته‌ای کره شمالی پایان یابد.

بدیهی است که این مذاکرات در پکن برگزار می‌شود.

انتظار می‌رود این مذاکرات در راس برنامه‌های لی‌میونگ باک، رییس جمهوری کره جنوبی در مذاکراتش با ون جیابائو، نخست وزیر چین باشد.

یک تحلیل‌گر آمریکایی می‌گوید: چین هرآنچه را که بتواند برای متحد شدن با دولت کیم جونگ اون به عمل خواهد آورد و از جمله این اقدام‌ها می‌توان به کمک برای بهبود اوضاع اقتصادی و اقدام به در اختیار قراردادن غذا و انرژی با وجود تحریم‌های بین‌المللی اشاره کرد.

آخرین سفر رهبر سابق کره شمالی به چین شامل نشست‌های ویژه‌ای در خصوص تحولات منطقه‌ای بود و در آن به بحث و گفت‌وگو در خصوص سرمایه‌گذاری چین در کره شمالی پرداخته شد.

این تحلیل‌گر می‌افزاید: چین این توانایی را دارد که منابع کافی را در اختیار کره شمالی قرار دهد تا پیونگ یانگ بتواند روی پای خود بایستد.

چین که به عنوان اصلی‌ترین تهیه کننده مواد غذایی، انرژی، محصولات مصرفی و تسلیحات کره شمالی به شمار می‌آید مذاکرات مطلوبی را با پیونگ یانگ در خصوص تبادل منابع طبیعی داشته است.

روابط اقتصادی میان پکن و پیونگ یانگ در سال‌های گذشته تحکیم یافته و میزان تبادلات اقتصادی از ‌٥/٣ میلیارد دلار در ‌١٢ ماه سال ‌٢٠١٠ به ‌١/٣ میلیارد دلار در هفت ماهه نخست سال ‌٢٠١١ افزایش یافته است.

جیا کینگو، استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه پکن می‌گوید: چین نمی‌خواهد شاهد بروز مشکلات بزرگتر در کره شمالی باشد و آماده است از پیونگ یانگ در تحولات و انجام اصلاحات برای برقراری ثبات حمایت کند.

وی می‌افزاید: طبیعی است که دولت چین نگرانی‌هایی دارد چرا که کیم جونگ اون رهبری جوان است که تجربیات سیاسی آنچنانی ندارد.

در حال حاضر پایگاه قدرت وی آنچنان که باید تحکیم نیافته است و این مساله خود نگرانی‌هایی برای پکن ایجاد می‌کند.»(ایسنا)