میزان دید نابینایان چه‌قدر است؟!

به عبارت دیگر وقتی شما ناگهان شیئی را در مقابل خود می‌بینید به این دلیل است که کورتکس دیداری مغز شما را نسبت به آنچه از طریق اطلاعات دریافتی تشخیص داده، آگاه می‌کند. اما اگر به هر علتی این قسمت از مغز آسیب‌دیده یا در عملکرد لایه‌رویی بخش دیداری مغز اختلال ایجاد شده باشد در بینایی با مشکل مواجه خواهید شد، اما نکته جالب این است که حتی در نابینایان هم اطلاعاتی از طریق چشم‌ها وارد مغز می‌شود، ولی از آنجا که کورتکس دیداری مغز قادر به پردازش این اطلاعات نیست فرد نابینا نمی‌تواند تصویری را که براساس اطلاعات دریافتی از محیط ترسیم شده است، ببیند.

بررسی‌ها و مطالعات انجام شده توسط محققان نشان داده است بعضی از افراد نابینا می‌توانند نقاطی را به کمک چشم‌هایشان تحت تعقیب قرار دهند و حتی به مکانی که در آنجا این نقاط را پیدا می‌کنند اشاره کنند. حتی این گروه از افراد می‌توانند تغییر شکل، اندازه یا رنگ‌ اشیای مختلف را با ضریب اطمینانی بیشتر از احتمالات، حدس زده و پیش‌بینی کنند. عصب‌های چشم با دیگر قسمت‌های مختلف مغز مانند تالاموس یا ماده خاکستری رنگ مغز میانی در ارتباط هستند. این قسمت‌های مغز بدون این که فرد متوجه دیدن برخی اشیا یا اجسام پیرامونش شود اطلاعاتی را درباره آنها دریافت می‌کنند. در حقیقت دیدن نقاطی در محیط اطراف که برخی افراد نابینا آن را تجربه می‌کنند نیز به دلیل دریافت و پردازش اطلاعاتی دیداری در دیگر قسمت‌های مرتبط با کورتکس دیداری مغز است. محققان در بررسی تصاویر گرفته شده از مغز گروهی از میمون‌ها به روش MRI دریافته‌اند در مغز میمون‌های نابینا نیز یک مسیر بینایی وجود دارد که موجب حساسیت دیداری آنها نسبت به وجود یک منبع نور در محیط اطرافشان می‌شود.

در حقیقت پیام‌های عصبی از چشم‌ها به مجموعه‌ای از سلول‌های عصبی تحت عنوان هسته‌های جانبی بینایی منتقل می‌شوند و پس از آن به بخشی از کورتکس دیداری که موجب هوشیاری ناخودآگاه می‌شود منتقل خواهند شد. به همین علت است که افراد نابینا می‌توانند نقاطی را در اطرافشان ببینند که ناشی از هوشیاری ناخودآگاه آنها نسبت به محیط اطرافشان است.

زهرا هداوند

منبع: wired