روستاییان مصرفی

اکنون بسیارند روستانشینانی که گوسفندان و احشام خود را می‌فروشند و به شهرها می‌آیند یا اگر در روستای خود هستند، شیر تولیدی و سایر محصولاتشان را براحتی و البته با ده‌ها واسطه به کارخانه‌های تولیدی می‌فروشند و پول بخور و نمیر خود را به محصولاتی می‌دهند که اگر برای خود آنها مضر نباشد، اما حتما برای کودکان روستایی مضر است.

کم نیستند خبرهایی که به تغییر فرهنگ تغذیه‌ای مردم روستاها و روی آوردن روستاییان بویژه نوجوانان، جوانان و حتی کودکان روستایی به تنقلات بی‌فایده یا کم‌فایده اشاره دارند. در سال‌های اخیر، اخبار زیادی درباره تغذیه نامناسب کودکان روستایی و تغییر گرایش خانوارهای روستایی به مصرف تنقلات به گوش می‌خورد. گرچه مشکلات معیشتی روستاییان و عواملی همچون دست داشتن واسطه‌ها در خرید محصولات روستایی یا زیرساخت‌های نامناسب و رو به افول کشت و زرع و تولید روستایی و حتی وقوع خشکسالی‌های پی در پی همه و همه در دست تنگ بودن روستاییان و عدم دسترسی به مواد غذای مناسب و مغذی دخیل هستند و گرچه دغدغه معیشت و درآمد شاید کشاورزان را مجبور به فروش تمام محصولات خود می‌کند، اما در اینجا منظور ما، تغییر فرهنگ تولید روستایی و گرایش به مصرف در میان اقشار روستایی و کپی‌برداری آنان از روی دست شهریان است. کم نیستند روستاییانی که محصولات لبنی تازه و مقوی و مفید تولیدی خود را به بهایی ولو مناسب و البته در بیشتر موارد به بهایی نامناسب می‌فروشند و آنگاه روی به مصرف اقلامی مانند چیپس، پفک، نوشابه و دیگر محصولات و تنقلات کم‌فایده می‌آورند. شاید در اولویت نبودن مسائل و مشکلات روستایی موجب شده که موضوع مورد اشاره در این نوشتار نیز چه بسا در مقابل دیگر مشکلات مهم‌تر روستاییان چندان مهم نباشد، اما کاش کودکان و بچه‌های روستایی را از گزند مصرفی شدن آن هم تغذیه نامناسب و کم‌فایده دور نگه داریم تا بیش ازاین، اخبار ناامیدکننده از روند نامناسب رشد کودکان روستایی و سرگرم شدن روستاییان با تغذیه‌های غریبه با طبیعت روستایی نشنویم و روستاییان همچنان الگوی زندگی و مصرف درست و بکر و طبیعی باقی بمانند.

صولت فروتن / جام‌جم