کودکان را با طبیعت آشنا کنیم
شور و حال کودکی، بازیهای کودکانه، صدای طبیعت و خنده بچهها، نگاه جستجوگر و خاطرات فراموش نشدنی و... اینها هستند که دوره کودکی و شخصیت آینده فرزندان ما را تشکیل میدهند. اما به این سوال دقت کنید؛ آیا کودکان امروز هم دوران بچههای دیروز را پشت سر میگذارند یا بازیهای مجازی خاطرات آنها را میسازند؟
گاهی فراموش میکنیم که دنیای کودکان در دل دنیای ما واقع شده است و موظفیم که دنیای آنها را بزرگ، جذاب و زیبا جلوه دهیم. پیوند کودکان باطبیعت مقدمه خو گرفتن آنها با خوبیهاست. از اینکه مهربانی و زنده بودن طبیعت، جان کودک را نوازش کند، از اینکه کودکمان با طبیعت درآمیزد، نترسیم! طبیعت مهربانترین دامان برای زندگی است.
نخستین گردشگری با کودک
مهمترین نکته در نخستین سفر کودک این است که گردش او در طبیعت را بهگونهای ترتیب دهیم که برایش با لذت همراه باشد. پس به این موارد دقت کنیم.
• پیادهروی باید کوتاه و در حد توان کودک باشد. توقفهای متعدد داشته باشید و توجه کودک را به چیزهای جذاب مثل برکه، قورباغهها، پرندهها و پروانهها جلب کنید.
• نقشهای از پیادهروی برنامهریزی شده و چگونگی مسیر را به کودک نشان دهید. نگران درک کردن یا نکردن او نباشید.
• خیلی سریع قدم برندارید. به کودک فرصت مشاهدة محیط اطرافش را بدهید.
• چنانچه از برنامهریزی پیادهروی خود عقب افتادید، کودک را وادار نکنید سریعتر قدم بردارد. اگر سفر کوتاه گردشی خود را بخوبی برنامهریزی کرده باشید، میتوانید قبل از تاریکی هوا به مقصد برسید.
• در مورد همه فعالیتهای گردشگری با کودک صحبت کنید. به عنوان مثال انتخاب محل، برپا کردن آتش، چگونگی گذشتن از جوی آب و... خطرات بالقوه اینگونه کارها را نیز بدون اینکه کودک را بترسانید برایش توضیح دهید.
• سر راهتان بازیهایی را هم برای کودک تدارک ببینید. این بازیها باید به احساس درک و فهم و قدردانی کودک نسبت به طبیعت کمک کند. بازیهایی از قبیل راه نرفتن روی مورچهها و ریشههای گیاهان، دیدن حیوانات و پرندهها و جستجوی وزغها.
• در طول مسیر به کودک خوراکیهای سالم و طبیعی بدهید.
• به حرفهای کودک توجه کنید و همه صداها و نقاط تاریک و نامعلوم را برایش توضیح دهید تا نترسد و از طبیعت بیشتر لذت ببرد.
• خصوصیات محیط اطراف منطقه پیادهروی را برای کودک توضیح دهید.
• در مورد مردم محلی و لزوم احترام به آداب و رسوم آنها با کودک حرف بزنید.
وسایل سفر کودکان
لباس:
برای کودکان باید چند لباس بردارید تا موقع سرد شدن هوا لباس بیشتری به او بپوشانید. بهتر است در طبیعت بیشتر از لباسهای آستیندار استفاده کنید. داشتن یک ژاکت ضدآب و نسبتا بزرگ هم ضروری است تا کودک را از نور خورشید و باران، ایجاد خراشیدگی، حشرات و ساییدگیها حفظ کند. یک کلاه لبهدار هم برای او بردارید.برای روزهای بارانی هم لباسهای مخصوص لازم است. همیشه یک جفت جوراب اضافه همراه داشته باشید، زیرا بدون شک جورابهایشان خیس میشود. رنگ لباسها باید روشن باشد تا کودک در طول مسیر و در بیشهها براحتی دیده شود.
کفش: کفشها باید محکم و اندازه پا باشند و اولینبار نباشد که از آنها استفاده میشود؛ همچنین باید سبک و راحت باشند و بخوبی از پا محافظت کنند.
کوله پشتی: کولهپشتی باید مناسب کودک باشد. معمولا میزان باری که یک کودک حمل میکند نباید بیشتر از 20 درصد وزن خودش باشد. تا حدی به کودک احساس مسوولیت داده و به او اجازه دهید که اشیای مهمی را حمل کند.
یک بازی آموزنده
برای اینکه بچهها یک محیط تفریحی مطلوب را به طور آزمایشی تجربه کنند، در اتاقنشیمن یک چادر برپا کنید و ابزار و لوازم لازم را هم فراهم نمایید. این چادر را به خانه بچهها تبدیل کنید. وسایلی که میتوانید استفاده کنید: در صورتی که به چادر کوچک کودک دسترسی نداشته باشید میتوانید از کاغذهای بسیار بزرگ برای ساخت چادر استفاده کنید.
•کیسهخواب یا پتوی مسافرتی
• چراغ قوه
• کولهپشتی
• موقع تاریکی با استفاده از تاباندن چراغ قوه روی مقداری فویل قرمز رنگ مچاله شده میتوانید نوری مانند نور آتش درست کنید.
• تئاتر خوابیدن و بیدار شدن در چادر را با کودکان بازی کنید.
کولهپشتی کودک
کولهپشتی کودک باید شامل موارد زیر باشد:
•سوت برای استفاده در مواقع اضطراری
• آب، لیوان و خوراکی؛ به کودک بیاموزید مقداری از آب را برای مواقع اضطراری نگهدارد.
• کرم ضدآفتاب مخصوص کودکان
• کلاه آفتابگیر و کلاه گرم
• عینک آفتابی
• کرمهای ضدحشرات
• چراغ قوه؛ مدلی که براحتی روشن و خاموش شود.
• جعبههای کمکهای اولیه؛ اگر کودکی دچار خراشیدگی شد، از او بخواهید که خودش از جعبه کمکهای اولیه استفاده کند. این کار به کودک احساس غرور میدهد و او را ترغیب میکند که چگونگی استفاده از محتویات جعبه را بیاموزد.
• کیسه زباله کوچک؛ هنگام مواجهه با رگبار ناگهانی هم میتوان از کیسه زباله به عنوان بارانی استفاده کرد.
هشدار: به کودک یاد دهید که ممکن است انسان درون کیسه خفه بشود.
• ساعت؛ این وسیله اهمیت زمان در سفر و لزوم بازگشت قبل از تاریکی هوا را به کودک میآموزد .
• نقشهای که مسیر و نقطه مقصد را نشان دهد؛ ویژگیهای اصلی منطقه (پلها، جویها، تپهها) را روی نقشه نشانهگذاری کنید و هنگام سفر آنها را به کودک نشان دهید. این نقشه میتواند توسط خود شما و بهصورت شماتیک کشیده شود.
در گردش یکروزه، یک چادر یک نفره برپا کنید تا کودک بتواند هرچند کوتاهمدت کمی بخوابد.
حامد پیمان خواه
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
