با یک ضربه آپاندیس من پاره شد

تعلق خاطر برادران بزرگ‌ترش به فوتبال موجب شد تا او هم به جمع فوتبالیست‌های موفق بپیوندد و بازی در تیم‌های برق شیراز، بانک تجارت، پرسپولیس، السد قطر و پیکان را در کارنامه افتخارات خود جای دهد و پس از آن از عالم فوتبال به عنوان بازیکن خداحافظی کرد. بعد از آن او با گذراندن دوره‌های مربیگری، به عنوان سرمربی یا مربی به کار خود ادامه داد که آخرین آنها استیل آذین بود.

حادثه‌ای که پیروانی با خنده از آن یاد می‌کند درواقع اتفاق بسیار خطرناکی بوده که ختم به خیر شده است.

او می‌گوید: سال 77 بود و ما (تیم پرسپولیس) با تیم پاس تهران بازی داشتیم. در دقیقه 15 بازی ضربه شدیدی به شکم من خورد، اما از آنجا که حاضر نبودم به عنوان کاپیتان، تیمم را در آن بازی حساس رها کنم با وجود دل درد شدید 75 دقیقه دیگر به بازی ادامه دادم و به محض این‌که سوت پایان بازی به صدا درآمد، مرا با آمبولانس به بیمارستان رساندند و پزشکان معالج بلافاصله پس از معاینه اولیه با تشخیص ترکیدگی آپاندیس مرا راهی اتاق عمل کردند. آنها معتقد بوندند که در همان دقیقه 15 که ضربه به شکم من وارد شده آپاندیس پاره شده و من تا پایان بازی در آستانه مرگ قرار داشتم و خودم خبر نداشتم! پزشک معالجم می‌گفت زنده ماندن تو فقط یک معجزه بود که باید بابت آن از خدای بزرگ سپاسگزار باشی.