تعیین جنسیت جنین امکان‌پذیر شد

روش‌های تهاجمی تشخیص جنسیت جنین قبل از تولد مانند آمینوسنتز، نمونه‌برداری از پرز‌های جفتی و نمونه‌برداری از خون جنین، عوارضی از جمله سقط جنین، عفونت و... را برای مادر و جنین به همراه دارد.‌روش‌های غیرتهاجمی تعیین جنسیت هم مانند استفاده از امواج اولترا سوند، در 3 ماهه دوم حاملگی انجام می‌گیرد که این زمان تشخیص در زنانی که جنین آنها در معرض خطر بیماری‌های وابسته به جنس قرار دارند، نسبتاً دیر است.

طبق گزارش‌‌ها، 3 تا 6 درصد از کل DNA آزاد موجود در پلاسمای زنان باردار مربوط به جنین است که رهاسازی آن به درون پلاسمای مادری در اوایل دوران حاملگی بسرعت اتفاق افتاده و از هفته ششم بارداری قابل تشخیص است.

تعیین جنسیت جنین از طریق DNA آزاد در پلاسمای خون مادری به عنوان یک روش قابل قبول برای اجتناب از تست‌های تهاجمی تعیین جنسیت مانند آمنیوسنتز و CVS در بارداری با خطر بالای بیماری‌های مغلوب وابسته به جنس به شمار می‌رود. مهم‌ترین کاربرد تعیین غیرتهاجمی جنسیت جنین، استفاده از آن به عنوان یک پیش تست است که با توجه به نتیجه حاصل از آن می‌توان تعیین کرد که آیا نیازی به‌انجام آزمایش‌های تهاجمی روی جنین‌هایی که خطر ابتلا به بیماری‌های مغلوب وابسته به جنس دارند، هست یا خیر.

در مورد جنین‌هایی که با پیش تست، جنسیت آنها دختر تعیین شده است، نیازی به انجام روش‌های تهاجمی نیست، اما اگر جنین پسر باشد، معمولا روش تهاجمی CVS بین هفته دهم و یازدهم انجام می‌شود، بنابراین تعیین جنسیت جنین به عنوان یک پیش تست قبل از هفته یازدهم باید انجام شود.

گفتنی است ‌ این تست پس از اطمینان از تک قلویی جنین با استفاده از سونوگرافی پس از هفته هفتم حاملگی قابل انجام است.‌این تکنیک هم‌اکنون در مرکز ابن سینا در حال انجام است تا بتواند با ارائه اطلاعات ژنتیک‌ لازم درخصوص جنین، ارائه اطلاعات تشخیصی به متخصصان مربوطه را در زمان مناسب امکان‌پذیر کند.

بهاره صفوی 
گروه دانش