در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ظرفیت شبکه خانگی نمایش
کارکرد موثر شبکه خانگی توزیع بر هیچکس پوشیده نیست. موسسههای رسانههای تصویری که در ایران متولی این حوزه است به همراه شرکتهای خصوصی تابعه، در سالهای گذشته راه دشوار و سختی را طی کردهاند.
آنها در این راه پر پیچ و خم با بسیاری از محدودیتها و سوءتفاهمها روبهرو بودهاند و هنوز هم با مشکلاتی مواجه هستند. فیلمهایی که رنگ سفید پرده سینما را میبینند، آثاری که به هر دلیل راهی اکران نمیشوند و البته فیلمهایی که از همان ابتدا برای نمایش در خانهها ساخته میشوند، خوراک این شبکه گسترده را تشکیل میدهند. اینجا شرایطی فراهم میآید تا فیلمها با مخاطبانی متفاوت و با تماشاگران حرفهای سینما روبهرو شوند و شاید آخرین فرصت برای آثار سینمایی که یکبار دیگر علاقهمندان رودررو شدن با هنر هفتم را تجربه کنند.
یکی از محاسن شبکه توزیع خانگی فیلم به نسبت سینما، ضمیمه شدن قسمتهایی به اصل اثر است که در سالن سینما جایی برای نمایش آنها وجود ندارد. برای مثال میتوان به تصاویر گرفته شده از پشت صحنه ساخت فیلمها یا سکانسهایی اشاره کرد که به هر دلیل کارگردان آن را در اکران عمومی حذف کرده و حالا میخواهد در بستهبندی جدیدش به نمایش بگذارد.
با وجود آن که در همه جای دنیا، فیلمها در نمایش خانگی بر آن هستند تا با افزودنیهایی، ذائقه و سلیقه مخاطبان را پاسخگو باشند، به نظر میرسد در ایران آن طور که باید از این ظرفیت بهرهبرداری نمیشود. برای مثال در یک سال گذشته کجسلیقگیهایی در این عرصه دیده شده که اعتراض هنرمندان و مخاطبان را در آورده است، مانند طراحی بیرحمانه پوستر فیلم «هیچ» ساخته عبدالرضا کاهانی در سال گذشته با محتوای فیلم هیچگونه همخوانیای نداشت و آنقدر فیلمساز را عصبانی کرده بود تا بگوید «حاضرم تمام هزینههای آن را بدهم تا این پوستر را از سطح شهر جمع کنند.»
این روزها هم پس از توزیع فیلم سینمایی «آتشکار» ساخته محسن امیریوسفی در شبکه نمایش خانگی، اعتراض کارگردان فیلم بلند شده است.
«آتشکار» محصول سال 86 است، اما تا سال گذشته اجازه اکران پیدا نکرد. هرچند اکران این فیلم نیز فرقی با اکران نشدنش نداشت! چرا که همزمان با بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر این فیلم راهی پرده سینماها شد و به هیچ وجه به چشم نیامد. اما اعتراض امیریوسفی به نسخه توزیع شده در شبکه خانگی، به دلیل حذف، جرح و تعدیل سلیقهای بخشهایی از پشت صحنه فیلم است.
کارگردان فیلم حتی برای اثبات گفته و اعتراض خود بخشهایی از پشت صحنه فیلمش را که در شبکه خانگی حذف شده، برای سایتهای سینمایی فرستاده است.
در واقع اگر شبکه خانگی نمایش نتواند از تفاوتهایش با سالنهای سینما استفاده کند یا محدودیتهای سلیقهای بر آن حاکم شود، نخواهد توانست بر ضریب نفوذ خود بیفزاید.
میثم اسماعیلی
گروه فرهنگ و هنر
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
