مسابقه قرآنی 1445

آیه 33: وجود پیامبر و رهبران الهی و مردان خدا، مایه امان و برکت برای اهل زمین است. استغفار نیز مانع بلا و نزول عذاب است. برگشت از کفر و الحاد نیز نوعی استغفار است.

در فراز و نشیب زندگی ممکن است گناهانی از انسان سربزند و بر اثر جهل و تعصب، گرفتار برخی اشتباهات شود که اگر بر اشتباه خود اصرار ورزد، گرفتار عذاب الهی می‌شود. اما اگر انسان از خطای خود پشیمان شود و در صدد جبران گذشته برآید، رحمت خداوند شامل او می‌شود و از عذاب رهایی می‌یابد. از طرفی در احادیث آمده است که خداوند، به خاطر وجود برخی افراد پاک و علمای ربانی، سختی و عذاب را از جامعه اسلامی و افراد آن برمی‌دارد.

حضرت علی(ع) پس از رحلت پیامبر(ص) فرمودند: «یکی از دو امان از میان ما رفت، امان دیگر را که استغفار است، حفظ کنید.» (نهج البلاغه، حکمت88) پیامبر(ص) فرمودند: «مرگ و زندگی من برای شما خیر است؛ در زمان حیاتم خداوند عذاب را از شما برمی‌دارد و پس از مرگم نیز با عرضه اعمالتان به من، با استغفار و طلب بخشش من، مشمول خیر می‌شوید.» اساساًَ توبه و استغفار، اهمیت ویژه‌ای نزد خدا دارد، چنان که سرنوشت امتی را نیز می‌تواند تغییر دهد.