مردم را بدون توقع‌ شاد می‌کنیم

این برنامه‌ها حضورشان برای پیشبرد فرهنگ و طنز مملکت و نیز برای رادیو، شنونده‌های آن و دست‌اندرکاران رادیو اساسا مشوق و محرک بزرگی است و کسانی که در این راه زحمت می‌کشند، می‌گویند بالاخره برای ما هم یک جشن گرفتند و برای ما که در عرصه طنز قلمفرسایی می‌کنیم، یک روز انتخاب شد. انجام کارهای فرهنگی نظیر هم‌اندیشی طنز رادیویی بسیار مثمرثمر و برای هنرمندان رادیو هم امیدوارکننده است.

سال گذشته از من و همسرم دعوت شده بود. آن روز پیشکسوت‌ها هم بودند، در روحیه خود من خیلی موثر بود و خانم من که 38 سال با من زندگی کرده، گفت من فکر نمی‌کردم که کار تو اصلا دیده شود و فکر می‌کردم علاقه‌مند، دنباله‌رو و مخاطب ندارد و اصلا کسی حواسش به کارهایی که تو کرده‌ای و هنوز هم انجام می‌دهی، نیست. بگذارید اینطور برایتان خلاصه کنم در حقیقت اگر شما به یک گل آب ندهید و آن را مورد توجه و حمایت قرار ندهید، پژمرده شده و از بین می‌رود. در مورد ما هم همین طور است. اگر به ما طنزپردازان توجه نشود، قطعا پژمرده می‌شویم.من سال‌ها عمرم را در این راه گذاشته‌ام و حدود 40 سال است که در این رسانه فعالیت می‌کنم. وهیچ وقت هم به بیراهه نرفته‌ام.

بسیاری اوقات برنامه‌های ما برای همه مردم ایران پوشش داده نمی‌شود. در واقع هر مرکزی برنامه‌های خودش را دارد ولی نویسندگان خوب و هنرمندان خیلی قوی ندارند، اما با این احوال تلاش می‌کنند. با این همه ما به شنوندگانمان در تمام کشور علاقه‌مندیم و به همه مشکلات و دلخوشی‌های آنها می‌پردازیم. تمام تلاشمان را می‌کنیم تا مردم خود را خوشحال کنیم، بدون این‌که از آنها توقعی داشته باشیم.مثلا در عید مبعث پیامبر(ص) من برای اجرای برنامه به مشهد دعوت شدم. آنجا خانمی نابینا به نام خانم اکبری بود که وقتی مرا دید، گفت: من 40 سال است که شما را می‌بینم. من با روشندلی دلم شما را می‌بینم و تمام برنامه‌های شما را گوش کرده‌ام. شنوندگان رادیو به ما علاقه‌ دارند و لطف دارند ما هم مردمی کار کرده‌ایم.