مسابقه قرآنی 1445

آیه 24: پذیرش دعوت و دستور خدا و رسولش سبب «حیات حقیقی» است؛ حیاتی که تمام شوون روحی و جسمی، عقلی و حسی، اجتماعی و عاطفی را تبلور کامل می‌دهد و هیچ بخشی را بی پاسخ نمی‌گذارد. مسلما چنین حیات جامعی فقط در پرتو اجرای دستورات الهی می‌تواند جامه عمل بپوشد. حیات انسان، در ایمان و عمل صالح است و خداوند و انبیا هم مردم را به همان دعوت کرده‌اند. اطاعت از فرامین آنان رمز رسیدن به زندگی پاک و طیب است.

دعوت خدا و رسول، حقیقت و هویتی واحد دارد. شرط ایمان واقعی، اجابت کردن دعوت خدا و رسول است. تمام دستورات دینی و فرامین انبیا، حتی فرمان جنگ و جهاد مایه حیات فرد و جامعه است. حائل و فاصل شدن خدا میان انسان و قلبش، نشان‌دهنده حاضر و ناظر بودن خداوند در همه جا و احاطه او بر تمام موجودات است و این‌که قدرت و توفیق از اوست. از رگ گردن به ما نزدیک‌تر است، فعالیت عقل و روح به دست اوست و اگر لطف او نبود، هرگز انسان به حقانیت حق و بطلان باطل پی نمی‌برد. تا فرصت داریم، حق را بپذیریم. جای هیچ عذری برای نپذیرفتن توحید و یگانگی خداوند نیست؛ زیرا توحید امری فطری است. هر فکر و اندیشه‌ای که بر دل انسان بگذرد، خداوند بدان آگاه است. همه ما خواسته یا ناخواسته در قیامت محشور خواهیم شد.