تاثیر مخرب اعتیاد والدین

اعتیاد پدر و مادر بزرگ‌ترین آفتی است که یک کودک می‌تواند دچار آن شود. پدران و مادران معتاد هیچ مسوولیتی در قبال فرزند خود نمی‌پذیرند و به دنیا آمدن فرزندانشان فقط بر اثر یک عمل جنسی است که منجر‌به به وجود آمدن کودک شده است. این کودکان محبتی از سوی پدر و مادر نمی‌بینند و اکثر قریب به اتفاق این کودکان مورد سوءاستفاده پدر و مادرشان قرار می‌گیرند. زوج‌های معتاد یا فرزندانشان را می‌فروشند و با پول آن مواد تهیه می‌کنند‌ یا آنها را اجاره می‌دهند. دور بودن از محبت پدر و مادر، نداشتن شرایط تحصیل و پیشرفت و به کار گماردن کودکان از جمله کارهایی است که والدین معتاد در مورد کودکان خود اعمال می‌کنند.

این کودکان کار می‌کنند تا بتوانند هزینه اعتیاد پدر و مادرشان را تامین کنند و از بزرگ‌ترین حق خود یعنی بازی کردن که عنصر بزرگی در شکل‌گیری شخصیت کودک است محروم می‌شوند. در روش‌های نوین، روان‌شناسان کودک از طریق بازی کردن به کودک آموزش می‌دهند و مهارت‌های زندگی را به او می‌آموزند. این مهارت‌ها شامل کنترل خشم، کنترل هیجان، تصمیم درست و منطقی در شرایط بحرانی، استفاده حداکثری از امکانات و‌... است که در آینده کودک بسیار موثر است اما کودک والدین معتاد هیچ‌کدام از این موارد را نمی‌آموزد. آنچه در طول زندگی به این کودک داده می‌شود خشم و نفرت است. او از کودکی این حس را دارد که مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد. در کودکی این سوءاستفاده از سوی والدین و کسانی که می‌توانند بر کودک غلبه کنند. این تحقیر و سوءاستفاده‌ها در دوران نوجوانی و جوانی تبدیل به خشم شده و فرد سرکوب شده این خشم را با تمام وجودش بروز می‌دهد.

کودکان کار نه تنها از حقوق دوران کودکی خود محروم هستند بلکه والدین آنها و به صورت گسترده‌تر جامعه آنها را تحقیر کرده و به سمت نابودی می‌کشاند و در بعضی موارد این شرایط آنقدر حاد می‌شود که اگر فرد تبدیل به یک مجرم نشد باید تعجب کرد.

این نوجوان نیز به هر حال در روند قانونی مجازات خواهد شد اما اگر مشکلات او از سوی مسوولان ذی‌ربط حل نشود او به انتقام‌گیری‌هایش از جامعه ادامه خواهد داد و ممکن است حتی جرایم خشن‌تری هم انجام دهد.