سفر بخیر؛ اما احتیاط کن!

حتی اگر کاملا سالم هستید نمی‌شود گفت تا آخر سفر حتما سلامت می‌مانید. شما در سفر ممکن است به خود فشار بیاورید و خود را خسته کنید. نسیم ریوندی در مورد تجربه تلخ خود از سیزده به در چند سال پیش می‌گوید: به اتفاق مادرم و بقیه اقوام و نزدیکان چند سال پیش برای سیزده به در به یکی از نقاط دیدنی رفتیم.

مادرم که کمی پیش از این مریض احوال بود و اضافه وزن هم داشت همراه ما بود. او آن موقع زیر 60 سال‌ داشت ولی به نظر می‌رسید تکاپویی که در این تفرج داشته به او فشار آورده است. جایی که رفته بودیم پله‌های زیادی داشت و او همه را طی کرد اما متاسفانه کمی بعد افتاد و وقتی او را به بیمارستان بردیم گفتند سکته مغزی کرده و مدتی بعد هم فوت کرد.

پزشکان توصیه می‌کنند چند هفته قبل از سفر وضعیت عمومی خود را نزد پزشک معالجتان بررسی کنید و از توصیه‌های او در سفر استفاده کنید. شاید لازم باشد در جای مرطوب سکونت نکنید یا بیش از اندازه تحرک نداشته باشید. داروهایی را که مصرف می‌کنید حتما در سفر همراه ببرید و اگر لازم است طبق نظر دکتر آنها را تغییر دهید.

برای جلوگیری از زانودرد و کمر درد و سقوط و سر خوردن حتما کفش‌های مناسب همراه داشته باشید.

نگذارید به کلیه‌های شما فشار بیاید و فشار خونتان افزایش یابد. سعی کنید هروقت نیاز دارید خودرو را متوقف کنید و مثانه خود را تخلیه کنید. اگر دیابت دارید یا به هر دلیلی باید زود به زود این کار را انجام دهید از سفر با وسایلی که این امکان را به شما نمی‌دهد خودداری کنید و در عوض با قطار یا وسیله شخصی سفر کنید که بتوانید نیاز خود را برطرف کنید.

با پزشک خود مشورت کنید و داروهای عمومی‌ای که برای خنثی کردن اثر آب آلوده یا مسمومیت و اسهال و استفراغ به کار می‌رود همراه خود ببرید. قرص سردرد، ضد اسیدهای معده، محلول‌های ضدعفونی‌کننده، پنبه، بانداژ، دستکش استریل، کرم‌های ضدآفتاب و انواع قرص‌ها و اسپری‌های حشره‌کش چیزهایی است که معمولا لازم می‌شود.

کمی به خودتان سخت بگذرانید ولی غذای سالم و ساده بخورید.

خدیجه خانم، بانوی خوش سفر و با سلیقه‌ای است. این بانوی 57 ساله می‌گوید: ‌همسر من به خاطر شغلش که حمل و نقل بار است زیاد سفر می‌کند. در خیلی از سفر‌ها من هم همراه او می‌روم اما نه من و نه او هرگز از غذاهای بین راهی استفاده نمی‌کنیم. نان، گردو، پنیر، کشمش، نخود، پسته، بادام و حلوا ارده از چیزهایی است که تا رسیدن به یک مقصد که بتوانیم غذای سالمی تهیه کنیم قابل استفاده‌اند. سیب زمینی و تخم‌مرغ آبپز نیز غذاهای مناسبی به شمار می‌روند.

خدیجه خانم اضافه می‌کند: ما یک گاز کوچک سفری داریم که خودمان غذاهای ساده و سریع را روی آن آماده می‌کنیم. آب را می‌جوشانیم و چای درست می‌کنیم و هیچ وقت بین راه مسموم نشده‌ایم.

همچنین توصیه می‌شود اگر می‌خواهید سالاد بخورید فقط از گوجه فرنگی، کاهو و خیاری که خود در خانه شسته و ضدعفونی کرده‌اید استفاده کنید. بهترین میوه‌هایی که برای مسافرت می‌‌‏توان همراه داشت، موز، سیب و پرتقال هستند که برای مصرف باید پوست آنها کنده شود.

از نوشیدن شیرهای محلی و غیرقابل اطمینان، پنیر محلی و پاستوریزه نشده، بستنی‌های سنتی، سرشیر و خامه‌های باز خودداری نمایید. از خوردن تخم مرغ نیم پز(عسلی) نیز به ‌طور جدی بپرهیزید.

به ‌طورکلی پس از استفاده از سرویس‌های بهداشتی، برداشتن گوشت‌خام، سیگار کشیدن، دست زدن به حیوانات و دست زدن به زباله یا چمن حتما دست‌های خود را بشویید.

هرگز غذاهای پخته شده را بیش از 2 ساعت در دمای محیط رها نکنید و اگر هوای اتاق گرم است، بیش از یک ساعت آن را نگه ندارید.

برای دوباره گرم کردن غذاها باقیمانده آنها را تا 74 درجه سانتی‌گراد گرما دهید و همچنین غذاهایی را که بیش از 3 روز‌ حتی در یخچال‌ باقی‌ مانده‌اند را مصرف نکنید.

نوشیدن آب به اندازه مناسب و قدم زدن بعد از یکی دو ساعت سواری را فراموش نکنید. فقط از آب جوشیده، ‌چای رقیق، آب معدنی و آبمیوه استفاده کنید و حتی به آب شهری نیز اطمینان نکنید. دندان‌های خود را نیز با آب‌های مطمئن بشویید و در نوشیدنی خود از یخ استفاده نکنید زیرا ممکن است از آب آلوده تهیه شده باشد. درصورت داشتن ناراحتی قلبی و فشار بالا برای سفر با هواپیما با پزشک خود مشورت کنید.

اگر می‌خواهید با تور سفر کنید سوابق بیماری خود، دستورالعمل‌ها و داروهای مورد نیاز خود را بنویسید و داخل کیفتان بگذارید و شماره تماس پزشکتان را نیز به آن اضافه کنید و همسفران و راهنمای تور را از بیماری خود و جزئیات آن نامه مطلع کنید که در صورت لزوم به آن دسترسی داشته باشند.

تا می‌توانید سبک سفر کنید و در سفر نیز پرهیزهای غذایی معمول خود را رعایت کنید.

ساعت یا موبایل خود را برای یادآوری وعده‌های دارویی‌تان تنظیم کنید.

اگر همراه تور می‌روید لیدر را از وضع خود باخبر کنید مثلا اگر نمی‌توانید سریع راه بروید یا گوشتان سنگین است بخواهید هنگام حرکت کسی شما را خبر کند.

در سفر از پودر صابون یا دستمال‌های ضد عفونی‌کننده برای تمیزکردن دستان خود استفاده کنید.

نامه‌ای که می‌خوانید درددل‌های یک پدر 68 ساله است که مدت‌ها است چشم به راه تنها فرزندش است.

این پدر دلشکسته درددل کرده است: سال‌هاست که تنها فرزندم برای تحصیل به کشور کانادا رفته است و ‌همانجا کار پیدا کرده و اقامت گزیده و همسر اختیار کرده و صاحب فرزند شده است.

او تنها دلخوشی من در این زندگی است و مادرش نیز مرا سال‌ها قبل ترک کرده و به دیار باقی شتافته است.

شاید سه چهار سال است که من این فرزندم و خانواده‌اش را ندیده‌ام. وقتی ژانویه می‌شود او وعده می‌دهد که عید نوروز به دیدنمان می‌آید و وقتی عید نوروز می‌شود می‌گوید این روزها برای من روز کاری است و من ژانویه به ایران می‌آیم.

امسال قول قطعی داده بود که به دیدنم می‌آید. من به شوق آنها خانه را رنگ کردم و سعی کردم همه چیز نو و زیبا باشد.

سفره هفت‌سین آماده کردم و ماهی سفید شب عید خریدم و دلم خوش بود که بالاخره پسر، عروس و نوه‌هایم را می‌بینم، اما دوباره تماس گرفت و گفت پدر جان نتوانستم مرخصی بگیرم. ان‌شاءالله وقت دیگر.

خیلی دلم گرفت. آخر من که دیگر کسی را ندارم. خودم نیز امکان ندارم به آنجا بروم وگرنه تا حالا خودم به دیدنشان می‌رفتم. تنها ارتباط ما از طریق تلفن است و او یک دیدار کوتاه را نیز از من دریغ
می‌کند.

این پدر تنها در درددل‌هایش از بچه‌هایی که دور از خانواده‌شان زندگی می‌کنند می‌خواهد که به فکر والدین خود نیز باشند و آنها را تنها نگذارند و از تعطیلات سالیانه خود سهمی را نیز به آنان اختصاص دهند.

این پدر رنجیده می‌گوید: هیچ فرزندی بدون رضایت و به‌دست آوردن دل والدین خود پدر خوب و موفقی نمی‌شود و یک روز آنچه فرزندان ما با ما کرده‌اند فرزندان آنان صد چندان به سرشان می‌آورند. او مرا پیر کرده است و فرزندانش نیز کمر او را خم می‌کنند.

وی به جوانان توصیه می‌کند: اگر طالب خوشبختی هستید دل والدینتان را نشکنید.