غنا یا ساحل طلا مستقل شد

توگو دیگر مستعمره همجوار ساحل طلا به این سرزمین تازه استقلال یافته پیوست و کشور جدید غنا نامیده شد.

غنا برگرفته از نام یک امپراتوری بانتو بود. با این حال ، وسعت آن با وسعت این امپراتوری دوران قرون وسطی قابل مقایسه نبود.

اروپایی ها در قرن پانزدهم میلادی پایگاه هایی را در سواحل این سرزمین ایجاد کرده بودند.

در قرن هفدهم میلادی پرتغالی ها در جستجوی طلا به سواحل غربی آفریقا رسیدند و این منطقه واقع در خلیج گینه را ساحل طلا نامیدند.آنها برای اینکه از ورود سایر کشورهای اروپایی به این منطقه جلوگیری کنند ، قلعه های مستحکمی را در سواحل آن ایجاد کردند.

اما بریتانیایی ها و هلندی ها که در جستجوی طلا و بردگان بودند مناطق داخلی دور از ساحل را اشغال کردند.در اوایل قرن نوزدهم ، بریتانیا که به یک قدرت بزرگ مستعمراتی تبدیل شده بود سراسر ساحل طلا را اشغال کرد و پرتغالی ها را بیرون راند.

پس از تصرف شهر آشانتی در سال 1901 میلادی ساحل طلا مستعمره بریتانیا شد.بریتانیایی ها به طور غیرمستقیم بر ساحل طلا حکمروایی می کردند.آنها روسای قبایل را به عنوان عوامل تشکیلات استعماری به کار گرفتند.

با خاتمه جنگ جهانی دوم ، مردم ساحل طلا قیام علیه تشکیلات استعماری بریتانیا را آغاز کردند. قوام نکرومه رهبری استقلال طلبان را به عهده داشت.

سرانجام تلاش های استقلال طلبان به نتیجه می رسد و بریتانیا ناگزیر به پذیرش استقلال ساحل طلا می شود.

پس از استقلال ، غنا مرفه ترین کشور خلیج گینه بود. در سال 1960 میلادی در کشور غنا جمهوری اعلام شد و در همین سال توگو از غنا جدا شد.

به این ترتیب ، در روز 6 مارس سال 1957 میلادی مستعمره ساحل طلا بریتانیا در غرب قاره آفریقا استقلال یافت.سرزمین توگو دیگر مستعمره بریتانیا نیز به ساحل طلا پیوست و کشور غنا تاسیس شد.

در سال 1960 میلادی پس از تدوین قانون اساسی و اعلام جمهوری غنا ، قوام نکرومه به عنوان نخستین رئیس جمهور غنا برگزیده شد.

غنا الگویی شد تا در جریان چند سال بعد سایر مستعمرات آفریقا به کشورهای مستقلی تبدیل شوند.

غنا پس از استقلال سال ها با رکود اقتصادی ، دیکتاتوری و حکومت نظامی روبرو بود اما این کشور امروز با توجه به ثبات و رشد اقتصادی یک نمونه نادر موفقیت در میان کشورهای آفریقایی است.

بهرام افتخاری