تو اگه با من قهری

تا حالا شده فکر کنید که چرا با فلان دوستتان قهرید یا از او ناراحتید؟ یا چه اتفاقی افتاد که کارتان به اینجا کشید؟ گاهی دچار حالتی می‌شویم که همه چیز را زود به دل می‌گیریم و از هر حرف و کلمه‌ای که بقیه می‌گویند، برداشت‌های بد و گوناگون می‌کنیم یا گاهی با این که طرفمان منظور خاصی نداشته، دلگیر می‌شویم و مدام در پی تلافی و مقابله به مثل هستیم تا روی طرفمان را کم کنیم. گاهی هم از بزرگ کردن مسائل خوشمان می‌آید. بعضی وقت‌ها هم در اوج عصبانیت و ناراحتی حرف‌هایی به دوستانمان می‌زنیم که بعدا حسابی پشیمان می‌شویم و با خودمان می‌گوییم: چرا این حرف را زدم یا این کار را کردم و به‌رغم همه اینها، انتظار هم داریم که طرف مقابلمان برای رفع کدورت پا پیش بگذارد. حتما تا حالا هزار بار پیش آمده که وقتی عصبانیت‌تان فروکش کرد و قدری آرام شدید فکر کنید که به خاطر چه چیزهای کوچکی، چه چیزهای بزرگ‌تری را نادیده گرفته‌اید و همه چیز را خراب کرده‌اید. تازه وقتی بیشتر به عمق ماجرا پی می‌برید که ماجرای قهرتان را برای بقیه تعریف می‌کنید و خودتان بیشتر خنده‌تان می‌گیرد. برای این هفته پیشنهاد ما این است که کمی با خودتان خلوت کنید و درباره رابطه‌ای که خراب شده، فکر کنید. خودخواهی و غرور را کنار بگذارید و با دوستی که قهرید آشتی کنید. بعضی از ما بی‌جهت به خودمان مغرور می‌شویم و مدام از بقیه انتظار داریم که همیشه هوایمان را داشته باشند یا چیزی نگویند که ما ناراحت شویم. فکر می‌کنیم اگر حرف محبت‌آمیزی بزنیم یا برای دوستیمان تلاش کنیم، خودمان را کوچک کرده‌ایم. همین موضوع هم باعث می‌شود که روز به روز دوستانمان از دورمان پراکنده شوند یا وقتی با آن قهر می‌کنیم، توقع داشته باشیم آنها برای از سرگیری رابطه تلاش کنند. همیشه یادتان باشد که هیچ چیز به اندازه خود دوستی‌ها مهم نیستند و اگر کمی فکر کنید، متوجه می‌شوید که هیچ چیز به اندازه رابطه‌ای که حالا خراب شده، ارزش ندارد. مسائل را پیچیده و سخت نکنید یا با خودتان فکر نکنید اتفاقاتی که افتاده یا حرف‌هایی که ردو بدل شده آنقدر بد است که هیچ وقت نمی‌شود جبرانشان کرد. خودتان را هم با این فکر که اگر دوستی‌تان از سر گرفته شود، مثل روزهای اول نمی‌شود، گول نزنید. یک بار حرف‌هایی را که می‌خواهید به دوستتان بگویید، با خود مرور کنید، خجالت و غرور را کنار بگذارید و با دوستتان تماس بگیرید. اگر برایتان هم سخت است، لازم نیست در همان لحظه اول بابت چیزی که پیش آمده، معذرت بخواهید. به مرور و با رفتارتان نشان دهید که از آن حرف‌ها و کارها قصد بدی نداشته‌اید. بعدا متوجه می‌شوید که این کار چقدر خوب بوده و علاوه بر دوستی‌تان خودتان را از کلنجار رفتن و خودخوری نجات داده‌اید. پس وقت را تلف نکنید.