ژورنال مدل موی ایرانی رسید!

البته خود برادران آرایشگر ما نیز بعضا در سابق به طور خودجوش دست به تحرکاتی درخصوص مواجهه صحیح و اصولی با فرهنگ غرب می‌زدند که جای سپاسگزاری دارد.

از جمله پیرمرد سلمانی محله ما که با خط نستعلیق درشت بر سردر مغازه‌اش نوشته بود: «از تراشیدن ریش شما معذوریم». و یادم هست که هیچ‌کس در محله ما ریشش را نمی‌زد؛ چون معتقد بودند که به دردشان می‌خورد.

الان در سطح جامعه با برخی مدل‌های غربی در زمینه موی پسران مواجه هستیم که واقعا آدم خجالت می‌کشد نگاه کند: مدل تیفوسی، متال، تن‌تنی، خروسی، آناناسی، سیخ تو پریز و.... مدل‌های عجیب و غریب دیگری که تماشا دارد.

این در حالی است که خود ما در این خصوص بیل به کمرمان نخورده و از سوابق ایام؛ حتی از دوره ایران باستان، درخصوص آرایش مو صاحب سبک بوده‌ایم و اسنادش هم موجود است.

این که شاعر گفته است: «تو مو می‌بینی و من پیچش مو»؛ نشان از وجود بیگودی در قدیم و پیچاندن موی سر از ناحیه بالای گردن می‌دهد.

اصطلاحاتی چون: طره مو، چین زلف، گیسو فروهشته، سر تراشیده، موی قلندرانه و... امثالهم، گواه همین مدعاست که عرض شد. گاهی این مدل موهای ایرانی به قدری جذاب و پرکشش بوده که دل شاعر وقتی در کمند آن اسیر و فلک‌زده می‌شده، دلش نمی‌آمده که ول کند.

تا دل هرزه گرد من رفت به چین زلف او

زآن سفر دراز خود، عزم وطن نمی‌کند

فلذاست که ضمن گرامیداشت این اقدام بازیافت مدل‌های موی ایرانی و الگوسازی در این راستا که خوشبختانه زیر نظر وزارت فخیمه ارشاد صورت می‌گیرد (و احتمالا در واحد اصلاحات ارشاد)؛ به تمامی جوانان ایرانی باغیرت توصیه می‌کنیم که از فردا موهای خود را طبق ژورنال‌های طراحی شده ایرانی تحت نظر وزارت ارشاد آرایش کنند تا هرچه زودتر به آنچه می خواهیم دست یابیم.

اصلاح داخل سر هرچند خیلی مهم است؛ اما اصلاح خود سر نیز از حیث ظاهر واقعا مهم است و آدم باید که ظاهر و باطنش یکی باشد. اگر مهم نبود که یکی از بزرگان اهل تمیز، خطاب به آرایشگرش نمی‌فرمود که:

سرم را سرسری متراش ای استاد سلمانی

که ما هم در دیار خود سری داریم و سامانی