از نیویورک به آژانس دیکته نکنند

به گزارش ایسنا، متن کامل سخنرانی علی اصغر سلطانیه به شرح زیر است:

« بنام خداوند بخشنده مهربان

آقای رییس، حضار محترم،

بر خود فرض می‌دانم که مراتب تقدیر صمیمانه خود را از حمایت‌های ارزشمند خانواده اعضای جنبش غیرمتعهدها نسبت به فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته ای جمهوری اسلامی ایران ابراز کرده و سخنرانی که سفیر محترم مصر به نمایندگی از "نم" ایراد کرد را مورد تاکید قرار دهم.

آقای رییس،

من امروز سعی می‌کنم با رویکردی جدید به برخی عناصر را که می‌تواند وضعیت پیچیده کنونی را روشن کرده بپردازم و توصیه‌های عملی را برای گشایش وضعیت ارائه کنم.

نخست مایلم به سخنرانی افتتاحیه مدیرکل که موضوع هسته ای ایران را یک مورد ویژه خواند، اشاره کنم.

تصادفا من نیز با ایشان موافقم که موضوع هسته ای ایران یک مورد ویژه است اما دلایل آن کاملا با آن چه که ایشان اظهار کرد متفاوت است. نکاتی که مورد اشاره قرار می‌دهم مشخصه موضوع هسته ای ایران را روشن می‌کند.

الف) ایران به این دلیل که عضو معاهده منع اشاعه است هم‌چنان از سوی کشورهای مشخص دارنده سلاح هسته ای شورای امنیت تحت فشار سیاسی قرار دارد در غیر این صورت با آن به شکل دیگری رفتار می‌شد. همان‌گونه که کشورهای غیرعضو هم‌چنان که در موارد دیگر مشاهده کرده‌ایم از تجارت آزاد با گروه عرضه کنندگان هسته ای منتفع می‌شوند و از هرگونه بازرسی از سوی آژانس معاف هستند. در واقع ایران این سیاست هسته ای را دنبال خواهد کرد نه در مورد حقوق انکارناپذیر خود ناشی از اساسنامه آژانس و معاهده منع اشاعه سازش خواهد کرد و نه همکاری خود را با آژانس وفق موافقت‌نامه پادمان جامع NPT را متوقف خواهد کرد. نه چیزی بیش‌تر و نه چیزی کم‌تر.

ب) ایران مورد بدیعی است زیرا با وجود بازرسی‌های شدید آژانس که تاریخ آن ‌بی‌سابقه است و با وجود رفتار ناعادلانه از جمله تحریم از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد، از فراهم کردن دسترسی قانونی بازرسان آژانس به تاسیسات هسته ای‌اش امتناع نورزیده و از NPT خارج نشده است. بالعکس ایران تنها عضو معاهده است که در عالی‌ترین سطح و به فعال‌ترین شکل در کنفرانس بازنگری سال 2010، NPT مشارکت داشت. نیازی به توضیح ندارد که بسیاری از نمایندگان مجلس ایران نگرانی مشروع خویش را نسبت به معیارهای دوگانه، تبعیض، تحریم‌ها و قطعنامه‌های غیرقانونی شورای امنیت سازمان ملل متحد، با وجود همکاری کامل ایران با آژانس ابراز داشته‌اند.

ج) ایران در مقابل تمامی فشارهای سیاسی مقاومت کرده و می‌کند تا اجازه ندهد که بی‌عدالتی استقرار یافته و در نتیجه اقدامات مبتنی بر انگیزه‌های سیاسی معدودی از کشورهای غربی محدودیت‌های غیرقانونی بر کشورهای عضو تحمیل شود.

د) ایران اجازه نداده است که اقدامات داوطلبانه به شکل وظایف پادمانی حقوقی تبدیل شود. یادآوری می‌کنم که ایران و دیگر کشورهای هم‌فکر عضو معاهده از این که پروتکل الحاقی که یک سند داوطلبانه است به صورت یک سند الزام‌آور حقوقی تبدیل شود و در کنفرانس بازنگری سال 2010 به موافقت‌نامه پادمان جامع NPT ضمیمه شود.

هـ) ایران به معدودی از کشورهای دارنده سلاح هسته ای عضو شورای امنیت اجازه نخواهد داد که از حق وتو برای دیکته کردن از نیویورک به آژانس که چه کاری انجام دهد و چه هنگامی انجام دهد، استفاده کنند. به سخن دیگر ایران به سختی می‌کوشد که از اعتبار و اقتدار آژانس محافظت کند.

و) ایران به تمام جهان اثبات کرده است که کشورهای در حال توسعه اگر باهوش‌تر نیستند کم‌هوش‌تر نیستند. آن‌ها می‌توانند بر فن‌آوری‌های پیشرفته از جمله غنی‌سازی اورانیوم اشراف یابند و تاسیسات هسته ای خود را به صورت بومی اداره کنند. به دیگر سخن ملت ایران ثابت کرد که هر ملتی اگر عزم خود را جزم کند و برای پرداخت بهای آزادگی و استقلال آمادگی داشته باشد می‌تواند به هر مهمی دست یابد.

ز) ایران موفق شد به آپارتاید هسته ای مهر پایان بزند.

ح) نکته آخر ولی نه کم اهمیت؛ جمهوری اسلامی ایران با موفقیت با "سیاست هویج و چماق" یا "دیپلماسی تحریم و گفت‌وگو" که به واسطه استفاده ابزاری از سازمان‌های بین‌المللی انجام می‌شود مقابله و آن را خنثی ساخت زیرا بر این عقیده راسخ است که این اقدامات در ذهنیت غیرمدنی منسوخ حاکم در قرن بیست و یکم ریشه دارد. این که چند قطعنامه غیرقانونی دیگر از سوی شورای حکام و شورای امنیت بر پایه قطعنامه اولیه شورای حکام که من در مقاطع مختلف ثابت کردم که فاقد مبنای حقوقی است صادر شود هیچ اهمیتی ندارد، دولت متبوع من نمی‌تواند از حق مشروع ناشی از معاهده منع اشاعه دست کشیده و ملت شریف ایران را از علوم و فن‌آوری که میراث بشریت هستند، محروم کند.

آقای رییس،

نقایص بسیاری در گزارش مدیرکل وجود دارد که من به خاطر ضیق وقت از پرداختن به آن‌ها خودداری می‌کنم و همگان را به مطالعه متن توضیحات روشنگرانه ما که از سوی IAEA در قالب INFCIRC در حال انتشار است، دعوت می‌کنم.

آقای رییس، حضار محترم،

با وجود بیش از 4000 نفر ـ ساعت بازرسی، مدیرکل پیشین گزارش داد و مدیرکل فعلی گزارش می‌دهد که هیچ انحرافی در مواد و فعالیت‌های هسته ای ایران به سوی مقاصد نظامی وجود ندارد و بر این اساس پیام ساده ولی محکم این است: دیگر بس است.

من به آن تعداد خاص کشورهای غربی که به طور مداوم آژانس و شورای حکام را سیاسی و قطب‌بندی می‌کنند توصیه می‌کنم که خط مشی خود را از تقابل به تعامل و همکاری تغییر دهند. می‌توان با آن‌ها اظهار همدردی کرد زیرا اعتراف به محاسبات غلط و اشتباهات تاریخی کار آسانی نیست. یافتن یک نقطه عطف و هدایت آنان برای خروج از این بن‌بست که برای خودشان در وین و نیز نیویورک ایجاد کرده‌اند امکان‌پذیر است. آن‌ها می‌بایست خود را با این واقعیت وفق داده و آن را هضم کنند که ایران با اشراف یافتند بر فن‌آوری غنی‌سازی اورانیوم به وظایف خود وفق معاهده منع اشاعه کاملا پایبند است. آن‌ها بایستی اعتراف کنند که مداخله غیرقانونی شورای امنیت سازمان ملل متحد یک موضوع فنی متعلق به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را سیاسی ساخته و با پیچیده‌تر ساختن آن یک وضعیت بن‌بست را ایجاد کرده است.

پروژه تامین سوخت راکتور تحقیقاتی تهران بر مبنای بیانیه مشترک تهران از سوی رییسان دولت‌های برزیل، ترکیه و جمهوری اسلامی ایران فرصتی بدیع نه تنها برای تحقق پروژه‌ای انسان‌دوستانه در کمک به بیمارانی که با سرطان دست و پنجه نرم می‌کنند، بلکه این پروژه راه‌های جدیدی را برای دیپلماسی به سوی همکاری بین تمامی کشورهای عضو در چارچوب اساسنامه آژانس می‌گشاید.

آقای رییس،

اعلام مدیرکل مبنی بر اجرای پادمان به شکل معمول مطابق با برنامه عمل (INFCIRC/711) که از سوی دبیرخانه مورد مذاکره و توافق قرار گرفت و به تایید شورای حکام رسید و توقف مداخله مخرب شورای امنیت سازمان ملل متحد، تنها راه شکستن بن‌بست فعلی و رهنمونی به سوی گشایش یک فصل جدید توام با اعتماد متقابل، ارتقای همکاری داوطلبانه به فعال حتی فراتر از وظایف پادمانی است.»