پیشگیری از جرم

سال‌ها قبل من در یکی از شهرستان‌های اطراف به عنوان رئیس دادگستری مشغول به کار شدم. برای این‌که با فرهنگ مردم و آسیب‌هایی که آنها در آن منطقه می‌بینند آشنا شوم از فرمانده نیروی انتظامی خواستم تا با هم جلسه‌ای داشته باشیم. در آن جلسه پرسیدم کدام جرم است که آمار بالایی دارد. او گفت چاقوکشی در مدارس این منطقه از ابتدایی تا دبیرستان بسیار اتفاق می‌افتد.

تحقیقات زیادی در این زمینه کردم و متوجه شدم که این ماجرا واقعیت دارد و هیچ نظارتی در مورد جلوگیری از حمل چاقو به مدارس نمی‌شود.

جلسات مختلفی با مسوولان آموزش و پرورش منطقه برگزار کردیم و در نهایت من به این نتیجه رسیدم که باید یک طرح ضربتی در این خصوص انجام دهیم.

بعد از چندین روز برنامه‌ریزی و کار، سرانجام نیروی انتظامی و دادگاه برای این کار بسیج شدند.

من قبل از این‌که طرح را آغاز کنم، ابتدا تذکراتی در این زمینه در خطبه‌های پیش از نماز جمعه دادم و از خانواده‌ها خواستم تا دقت بیشتری بکنند و فرزندانشان را بیشتر کنترل کنند و بعد هم گفتم که اگر کسی را در این خصوص بازداشت کنیم در ملاعام با او برخورد خواهیم کرد.

2 هفته بعد از سخنرانی بود که خبر دادند 2 بچه در مدرسه با هم دعوا کرده و چاقو کشیده‌اند. من برخورد قانونی با این 2 جوان کردم و در میان نوجوانان و جوانان این حکم را علنی کردم. ادامه طرح این بود که ما کار فرهنگی انجام دهیم.

من هر هفته در یکی از مدارس آن شهرستان صحبت می‌کردم و بچه‌ها را آگاه می‌کردم. این کار را از دبیرستان‌ها شروع کردم و به مقاطع دیگر کشیده شد.

من مدت‌ها این کار را کردم و سرانجام کارم نتیجه داد. بچه‌ها دیگر با خود چاقو حمل نمی‌کردند و آمار چاقوکشی بشدت پایین آمد.

من سال‌ها در آن منطقه بودم و این آمار همچنان پایین بود تا این‌که بعد از چند سال به جایی دیگر منتقل شدم. فکر می‌کردم با نبود من ممکن است باز هم آمار چاقوکشی در آن منطقه بالا برود، اما این اتفاق نیفتاد. من که تا مدت‌ها موضوع را پیگیری می‌کردم، آمار چاقوکشی پایین بود.

فرهنگ‌سازی به نظر من در هر جرمی موثر است و اگر ما بتوانیم خوب افراد را توجیه کنیم و به آنها آموزش دهیم مسلما آمار جرم کاهش پیدا می‌کند. این کار فقط کمی حوصله می‌خواهد. قبل از حضور من در آن منطقه مردمان بسیاری بودند که می‌ترسیدند فرزندانشان را در مدرسه ثبت‌نام کنند و بچه‌ها را بیشتر به منطقه‌ای می‌بردند که فاصله زیادی از خانه‌شان داشت و خیلی آزار می‌دیدند اما این کار من باعث شد تا آنها بتوانند در کمال آسودگی خاطر فرزندشان را ثبت‌نام کنند.