بازتاب
آغازگر مطالب این هفته نامه آقای وفا رحمانزاده از نائین است. ایشان در مطلب چند صفحهای خود از شبکه اول سیما به خاطر پخش برنامه «نگاه یک» تقدیر کرده و در عین حال ایرادهایی هم به آن وارد کردهاند که بخشهایی از آن را با هم میخوانیم: «کار ارزشمند همواره جای تقدیر دارد و برنامه «نگاه یک» یکی از این کارهای ستودنی است، اما به نظر میرسد چند مورد سبب شده تا این برنامه به نوعی رنگ نخنمایی به خود بگیرد؛ نخست آن که چقدر مجری از میهمان برنامه تعریف میکند.
کارهای صورت گرفته را همه مردم میدانند، بهتر نیست سراغ نقایص بروید؟ دوم گفتگوی خبرنگار جوان این برنامه با آن سوالات تکراری و این که با میهمان بسیار خودمانی برخورد کنند، چه هدف و منظوری را دارد؟ سوم، آیا بهتر نیست به جای صحبت کردن در مورد برخی از موضوعات و بیان برخی از مطالب سراغ مردم بروند. «نگاه یک» که برنامهای گزارشی نیست، باید مشکلات مردم خیلی شفاف مطرح شود و مقام مسوول با چالشهای موضوعی مجری به همه آنها پاسخ دهد».
«قدمهایی به سوی صبح» عنوان مطلبی از سرکار خانم مهدیه رادمنش از نهاوند درخصوص برنامه دو قدم مانده به صبح است. ایشان در بخشی از نامه خود نوشتهاند: «قدمهای برنامه دو قدم مانده به صبح، همچون سنوات گذشته محکم، استوار و عمیق است. مفهوم موضوعات در این برنامه تبیین میشود و هر یک از نگاه تخصصی به بیان دیدگاههای خود میپردازند. مجری در کسوت اجرا صرفا سکوت میکند و مثل همه بینندگان یک تماشاچی است و این کارشناس و میهمان هستند که مطالب مورد نظر را به دقت تحلیل مینمایند».
آقای امیرحسین زارعیان از بابلسر از عدم توجه به سینمای شهرشان گله کرده و نوشتهاند: «برای علاقهمندان هنر هفتم، تلویزیون، سیدی و... هیچ وقت جای سینما را نمیگیرد و وای بر زمانی که یک علاقهمند سینما در شهرستان زندگی کند. چراکه فیلمهای در حال اکران را نمیبیند و باید منتظر باشد اکران پایتخت تمام شود تا شاید کسی هم به یاد شهرستانها بیفتد! خواهش میکنم کمی هم به وضعیت سینماهای شهرستانها توجه کنید».«ایران چهارفصل» عنوان نامه خانم سیده فاطمه ترابیان از قم است. ایشان از برنامه ایران، دیاری برای تمام فصول تشکر کرده و نوشتهاند: «این برنامه توانسته از دریچهای ویژه به ایران نگاه کند؛ دریچهای که همه چیز و همه جا را میبیند و ویژگیهای این مروارید جهان را به نمایش میگذارد».
خانمها آرزو و آفاق نمکی از کرمانشاه، از شبکه دوم سیما به خاطر پخش سریال حلالم کن تشکر کرده و نوشتهاند: «درسهایی که در مجموعه داستانی حلالم کن مطرح میشود واقعیتهای مهم و اساسی زندگی است که متاسفانه این روزها به خاطر مشغله زیاد زندگی به فراموشی سپرده شده، ولی این سریال توانسته بسیار ساده و روان خیلی از آنها را بیان کند.» «چرا سلام دیر پخش میشود» عنوان مطلبی از آقای کامران قیاسی از تهران است. ایشان که از طرفداران پرو پاقرص سریالهای شبکه تهران میباشند، نوشتهاند: «سریال دیدنی سلام، داستان مشکلات و دغدغههای بسیاری از مردم پایتخت است. گرچه این مجموعه قبلا پخش شده، اما پخش مجدد آن نیز باز دارای جذابیت است، اما نه در نیمهشب!!»
دوستان و خوانندگان قاب کوچک، بازتاب ستون دیدگاههای شما درخصوص برنامههای رادیو و تلویزیون، فیلمهای سینمایی در حال اکران و ویژهنامه قاب کوچک است. شما میتوانید مطالب خودتان را در طول هفته به صندوق 4633 ـ 19395 و پست الکترونیکی ghabekoochak@jamejamonline.ir ارسال نمایید تا هفته آینده و سلامی دیگر، خدانگهدار.
گفت و گو
