درس قرقیزها به ملت‌های عرب

قرقیزستان کشوری کوچک در آسیای میانه است که اکثر ساکنان آن مسلمان هستند و دو پایگاه نظامی مهم آمریکا و روسیه در آن قرار دارد، کشوری که نیروهای امنیتی آن از توان بالای سرکوب‌گری برخوردارند، اما نهایتا این پایگاه ‌ها و نیروهای امنیتی این کشور نتوانستند از رئیس جمهور آن در برابر خشم و غضب مردمی که در تظاهراتی جنجالی به خیابان‌ها آمدند،‌ حمایت کنند.

طی پنج سال این دومین بار است که مردم قرقیزستان دست به کودتا می‌زنند. رئیس جمهور این کشور برای نجات جان خود پا به فرار می‌گذارد، کاخ ریاست جمهوری آن به غارت می‌رود و به دست معترضانی که از عامه مردم هستند به آتش کشیده می‌شود. پس از آن مخالفان به حکومت می‌رسند و وعده‌ برگزاری انتخابات شفاف و سالم پارلمانی و ریاست جمهوری را طی شش ماه می‌دهند.

حکومت باقی‌یف همچون حکومت همتاهایش در کشور‌های مختلف عربی بود که ریشه در فساد، چپاول اموال عمومی، استفاده از نیروهای امنیتی برای سرکوب جنبش‌های مخالف و ممنوعیت آزادی‌ها داشت و مهمتر از همه این که وی نیز پنج سال پیش با یک کودتای مردمی که آمریکایی‌ها آن را انقلاب لاله نامیدند، روی کار آمد و اعضای خانواده و بستگان خود را برای مهم‌ترین و حساس‌ترین پست‌های دولت برگزید و همچون حکمرانان عرب ، تلاش کرد تا پسرش را جانشین خود کند. هر چند که گفته می‌شود بالا رفتن قیمت سوخت از عوامل مهم کودتای اخیر بود، اما عوامل این کودتا پس از شدت یافتن گرسنگی، بحران معیشتی و بالا رفتن نرخ بیکاری به بیش از 40 درصد تشدید شد.

باقی‌یف، قرقیزستان را به محفل عیاشی و فساد نیروهای آمریکایی تبدیل کرده بود تا جایی که بیش از 35 هزار سرباز هر ماه برای گذراندن تعطیلات از افغانستان همجوار، به این کشور می‌آمدند و از آنجا به دیگر پایگاه‌هایشان در سراسر جهان می‌رفتند.

از سوی دیگر، شرکتی که یکی از اعضای خانواده وی صاحب آن بود، قراردادی سخاوتمندانه را برای تامین سوخت هواپیما‌های آمریکایی امضا کرد و جالب این که آمریکایی‌ها به عنوان کبوتران دموکراسی و شفافیت و سروران مبارزه با فساد، بیش از همه از این قرارداد خرسند شدند.

دولت باراک اوباما ، رئیس جمهور آمریکا، مثل دولت بوش کاملا از جزییات چنین قراردادهای فاسدی مطلع است، اما چنان چه بنا باشد بین ثبات و دموکراسی یکی را انتخاب کند، مسلما گزینه اول را برای خدمت به منافعش و حفظ پایگاهش بر می‌گزیند. این همان چیزی است که برای تفسیر حمایت‌هایش از دیکتاتوری‌های فاسد در جهان عرب از آن استفاده می‌کند.

ایسنا