جغرافیای رازها

اما یکی از نکاتی که در این میان قابل طرح و بررسی است میزان پایین انتشار مجموعه‌های مستقل ادبی ـ آیینی است که البته این موضوع هم در حوزه کمیت و هم کیفیت آثار قابل طرح و بررسی است به عنوان مثال در ادبیات پس از پیروزی انقلاب اسلامی به واقع چند کتاب مستقل شعر مانند «گنجشک و جبرئیل» روانشاد سید حسن حسینی منتشر شده است؛ کتابی که هم قابل دفاع است و هم تاثیرگذار، آن هم با درونمایه‌ای آیینی که حتی در مقایسه با بسیاری از کتاب‌های شعر با موضوع آزاد دارای اشعاری شاخص و «رشید»ترست.

اما این مقدمه را از آن جهت نوشتم که به تازگی مجموعه‌ای از شعرهای «ابوالقاسم حسینجانی» با عنوان «جغرافیای رازها» برای دومین بار توسط نشر هزاره ققنوس منتشر شده است، کتابی که شعرهای عاشورایی این شاعر پیشکسوت کشورمان را در بر می‌گیرد.

نام ابوالقاسم حسینجانی شاید برای مخاطبان عام چندان شناخته شده نباشد، اما کافی است تا یک بیت از شعر معروف و مشهور او را با هم زمزمه کنیم تا همه به توانایی‌های این شاعر پی ببرند:

جاده و اسب، مهیاست؛ بیا تا برویم

کربلا، منتظر ماست؛ بیا تا برویم

«جغرافیای رازها» از آن دست کتاب‌هایی است که بخشی از حافظه ادبیات معاصر و خاصه 3 دهه اخیر را در خود جای داده است و به عبارتی همانند گنجشک و جبرئیل روانشاد سید حسن حسینی بندرت می‌توان شاهد انتشار چنین کتاب‌هایی بود و قطعا می‌تواند کتابخانه هر اهل فرهنگ و ادبی را به خوبی زینت دهد و جان و روان انسان را جلا بخشد.

کتابی که برخلاف بسیاری از آثار آیینی وارد کلیشه و نمادهای تکراری نمی‌شود و در کنار زیبایی‌شناسی خاصی که یک اثر هنری و ادبی باید داشته باشد به دنبال بازتعریفی از زندگی است و همان طور که در مقدمه آمده است مولف سعی دارد با کیمیای کربلا راهبردی‌ترین راهکاری را که می‌توان به واسطه آن از شر تردید و تکرار و تقلاهای باتلاقی رهایی پیدا کرد، بنمایاند.