پلیسی اما اقتصادی

 اصولا هرچه دامنه داستان‌های تلویزیونی برگرفته از وقایع و حوادث اطراف مردم باشد، گرایش به تلویزیون و از همه مهم‌تر، اعتماد به رسانه دوچندان خواهد شد. مردم برخی موارد مثل مفاسد اقتصادی یا پرونده‌های مفاسد اخلاقی را در روزنامه‌ها می‌خوانند و حتی در بخش‌های مختلف خبری بعضا برخی از چنین دادگاه‌هایی را می‌بینند، اما تا به حال نشده این موارد را در قالب یک فیلم یا سریال تلویزیونی ببینند، از همین روست که با پخش قسمت‌های اولیه این سریال، مردم بسرعت مشتاق دیدن ادامه ماجراهای «جستجوگران» شده‌اند. با توجه به این‌که چنین موضوعاتی براساس استنادات محکم قانونی و قضایی و پرونده‌های مرتبط در دادگاه‌هاست، کمی هم تعریف مستند به خود گرفته و همین امر نیز در جذب مخاطب تاثیرگذار بوده است. داستان گرچه در ژانر پلیسی تعریف می‌شود، اما کمی از نظر داستان‌پردازی با چنین ژانری تفاوت دارد، چرا که تعریف صرف پلیس، ناگهان تبدیل به بازرس شده و کمی از آن ویژگی‌های صرف وقایع و حوادث پلیسی فاصله می‌گیرد. به عنوان مثال، حرکت‌های نمایشی، ابزار خاص مثل اسلحه و بویژه لباس پلیس کمتر در منظر نگاه مخاطبان قرار دارد، البته این بخش در «جستجوگران» به عمده و تاکید و به جهت خروج از همان فضای فرم گرفته و یکنواخت، ژانر پلیسی می‌باشد. «سجادی» با چنین فاکتورهایی توانسته، بسترسازی مناسبی برای هدایت موضوعات به سمت و سوی خاص و بویژه واقعیات بکند بویژه آن که فضای تعلیقی را دوچندان نماید، گمان‌ها و حدس‌ها به همراه شواهد و قراینی که به عنوان داده‌های داستانی در سریال موج می‌زند و هریک در مقام خود توانسته چینش‌های متفاوتی را در سیر قصه ایجاد نماید. در واقع تعلیق و رازی که در طول ماجراها وجود دارد، ترکیب مناسبی را به بسترسازی موقعیت‌های معمایی داده است. همه این عوامل کمک می‌کند که در پایان، این پازل با گمانه‌های گوناگون تکمیل گردد. «سجادی» با تجربه غنی خود در حوزه سینما و با رعایت بسیاری از موارد ریز سعی می‌کند تا داستان به طریق صحیح هدایت گردد. اما شاید همین امر در برخی موارد تبدیل به یک معضل برای «جستجوگران» شده است. برای استناد به این گفته می‌توان به تاکید بیش از حد نویسنده به روابط دو بازرس اشاره نمود، این اتفاق آنقدر با کثرت انجام می‌پذیرد که بیننده در مسیر عادی داستان سیر کلی را بعضا فراموش می‌کند. چنین برمی‌آید که سجادی این تاکید را به جهت نو بودن این قصه در تلویزیون داشته، ولی باید پذیرفت سجادی نیز به مانند «الوند» که او هم این روزها سریال تلویزیونی می‌سازد سینمایی هستند. جستجوگران دارای پرداخت بسیار خوبی است و از نظر شخصیت‌پردازی نیز دارای جایگاه ممتازی می‌باشد. شخصیت‌ها همگی برگرفته از خود قصه و در جای مناسب، شکل می‌گیرند، هیچ شخصیتی، رها نبوده و صرفا در بستر قصه حرکت می‌کند، حتی شخصیت‌های متغیر که در هر قسمت حضوری کمرنگ دارند از این امر مستثنی نیستند. آنچه بیش از همه به این سریال رنگ و شکوه خاصی می‌دهد. حضور بازیگران مطرح و سرشناس سینمای ایران هستند که توانسته‌اند در انتقال شخصیت‌های داستان، تاثیر بسزایی داشته باشند. حضور «مسعود رایگان» با آن چهره و بویژه صدای تاثیرگذارش و همچنین «پیام دهکردی»‌به عنوان دستیار بازرس که شخصیت هیجانی و بی‌قراری را به تصویر می‌کشد، توانسته در انتقال اهداف داستان بسیار موثر باشد. با این وجود جستجوگران به عنوان سریالی متفاوت دارای جایگاهی خاص نزد مخاطب گشته و امیدواریم این روند تا پایان ادامه یابد.

ترمه ارمی