این فصل رابا من بخوان

علی معلم که سه‌شنبه شب به عنوان رئیس جدید فرهنگستان هنر منصوب شد را بسیاری یکی ازپایه گذاران ادبیات انقلاب و متعهد می‌شناسند، کسی که در سال 1380 نیز به عنوان چهره ماندگار مورد تجلیل قرار گرفت.

در سوابق علمی و تالیفی او جدای کتاب‌ها و سروده‌های فراوان، فعالیت‌های علمی و پژوهشی بسیاری نیز وجود دارد و بسیاری او را به عنوان شارح بزرگ منظومه‌های دشوار پارسی از قبیل دیوان خاقانی، بیدل، نظامی و نیز گنجه‌الاسرار عمان سامانی می‌شناسند.

معلم را اگر فرهنگنامه‌ای گویا از واژگان و زبان فارسی بنامیم و بدانیم چندان مبالغه نکرده‌ایم. دایره واژگانی او و شناختش از زبان و فرهنگ فارسی و تسلطش بر اوزان و همچنین ردیف‌های موسیقایی آنچنان است که گاه شاعر مثنوی‌های فخیم و سترگ به این سطرها می‌رسد:

جماعت یه دنیا فرقه بین دیدن و شنیدن/ برید از اونا بپرسین که شنیده‌ها رو دیدن/ راز سنگرای عشق و باید از ستاره پرسید/ التهاب تشنه‌ها رو کی می‌دونه غیر خورشید...

امیدواریم حضور علی معلم دامغانی شاعر که هنرش شعر است و شعر را هنر اول و ملی ایرانیان نیز می‌داند در سمت جدید و در کنار بزرگان سینما، تئاتر، موسیقی و هنرهای تجسمی کشور برنامه‌ها، رخدادها و دستاوردهای بزرگی را به همراه داشته باشد و البته استاد باید بداند که حضورش در این نهاد فرهنگی و هنری چندان بی‌حاشیه نبوده و نخواهد هم بود تا آنجا که برخی دوستان و نزدیکان نگران جایگاه ادبی و خدشه‌دار شدن کارنامه درخشانش هستند و البته از سوی دیگر به نظر می‌رسد فرهنگستان هنر در روزهای آینده آبستن خبرهایی باشد که تنها تجربه، اعتبار و ریش سفیدی علی معلم شاید بتواند این خبرها و حاشیه‌ها را کمرنگ کند.