آذر ماه آخر پاییز

2- روح‌مان شاید بداند اما خاطره‌مان 29 ذی‌حجه 691 قمری را فراموش کرده است، همان روزی که شیخ اجل، استاد شیرین‌سخن پارسی، تن به خاک «باغ دلگشا» سپرد تا دلتنگ رحلتش باشیم در روزی از روزهای خوشرنگ و پاییزی یعنی 18 آذر سال 671 خورشیدی.

3- آیا از ابوریحان بیرونی (اگر با واقعیات افسانه‌وار زندگی ارجمند و سراسر تحقیق و پژوهش آن ابرمرد آشنا باشید) یادی در ایران‌زمین دیده یا شنیده شد آن هم در 24 آذر مخصوصا روزی اینچنین به سال 427 خورشیدی بود که محمد‌ابن احمد‌بن خوارزمی در غزنه شکفت تا افق خورشیدهایی نوین را در آسمان علم و دانش ایران ترسیم کرده، رقم بزند.

4- وفات استاد جواد معروفی سال 1371 جامعه هنر را عزادار کرد روزی در آذرماه؛ درست 16 روز از آغاز آذر گذشته بود که این نابغه بی‌بدیل موسیقی ایران‌زمین با مرگش «نت‌های سکوت» را نواخت و ... تا اکنون این سکوت ادامه دارد.

5- از بزرگ‌ترین موحدان و عارفان مکتب نبوی (ص) ابوالحسن خرقانی است که بنا به تاکید و تصریح حضرت علامه تهرانی و طباطبایی در سلک مردان خدا و دوستان حضرت باریتعالی بوده است 14 آذر 412 خورشیدی، زمین خرقان، پیکر مطهر پیر خرقان را به امانت در خویش گرفت، کسی که بایزید بسطامی، از سالیان سال پیش، مژده شکوفایی‌اش را داده بود.

6- 14 آذرماه بنا به دستور محمدشاه قجر، قائم‌مقام فراهانی را که معرف حضور همه‌مان هست و نیست کشتند!

7- 28 آذرماه 1236 شمسی هم ابوالحسن صبا، موسیقیدان،‌ پژوهشگر، آهنگساز و استاد ... سر به فرمان دوست سپرد و آهنگ‌هایش را چونان میراثی همیشه به جاودانگی سپرد و ...

8- خاطرات کودکی‌مان را از دبستان اگر به یاد بیاوریم عباس یمینی‌شریف را هرگز از یاد نبرده‌ایم، مدیر روزنامه «نونهالان» سال 1368، 28 آذر تن به مرگ سپرد در حالی که همه را به همدلی، همراهی با «دوست و یار مهربان‌شان؛ کتاب» سفارش کرده بود.

9- ایرانیان در 30 آذرماه 1230 دارالفنون را تاسیس کردند اما اکنون این یادمان مهم در قلب تهران نامی از امیرکبیر را فرایاد نمی‌آورد.