رازهای عکاسی از طبیعت

زاویه مناسب نور را پیدا کنید

حتما این جمله را بارها از زبان مردم شنیده‌اید که برای عکس خوب گرفتن پشت به نور بایستید! البته اگر از دوربین‌های ببین و بگیر ارزان‌قیمت استفاده می‌کنید این جمله درست است در حالی که در عکاسی حرفه‌‌ای نور روبه‌رو چیزی جز یک تصویر تخت و بدون عمق و احساس به شما نمی‌دهد. نور کندی اجسام سه‌بعدی را در بهترین حالت نشان خواهد داد و نور پشت جلوه بصری زیبایی ایجاد می‌کند. در پاییز چنانچه به دنبال برگ‌هایی بگردید که از پشت به آنها نور تابیده است خواهید دید که رنگ‌ها به اوج زیبایی می‌رسند. یادتان باشد که به هنگام عکاسی ضد نور از سایه‌بان عدسی(hood) استفاده کنید تا پرتوهای اضافی وارد عدسی نشوند.

کد خبر: ۲۹۹۷۱۳

اندازه‌گیری نور و نوردهی

اکنون نوبت آن است که به رابطه میان نور و دوربین عکاسی بپردازیم. در این رابطه به دو عامل مهم اشاره می‌کنیم؛ یکی آن که دقیقا چقدر نور لازم است تا یک صحنه خاص از طبیعت روی فیلم شکل بگیرد و دوم آن که چه مدت باید نور آن صحنه به صفحه حساس دوربین برسد تا مطلوب‌ترین رنگ‌ها و نور تشکیل شود.

نور در عکاسی به 2 روش اندازه‌‌گیری می‌شود: 1 اندازه‌گیری مقدار درخشندگی منظره (روش نورسنجی انعکاسی)‌ 2 اندازه‌گیری مقدار نور تابیده شده برمنظره (روش نورسنجی مستقیم)‌. دستگاه نورسنج مقدار نوردهی را مشخص خواهد کرد که به دنبال آن شما مقادیر به دست آمده را بر مبنای دیافراگم (میزان گشودگی عدسی)‌ یا سرعت (پرده شاتر)‌ روی دوربین‌تان تنظیم خواهید کرد. نورسنج‌ها ابزاری کارآمد برای اندازه‌گیری نور هستند.

کلاهک سفیدی که در بالای نورسنج قرار دارد نور طبیعت را به طور میانگین (معدل‌گیری شده‌ 18 درصد)‌ به سمت حسگری که در پایین کلاهک قرار دارد منتقل می‌کند و این حسگر اطلاعات را به شکل رقم‌های دیجیتالی دیافراگم و سرعت روی صفحه نمایش می‌دهد. برخی نورسنج‌ها قابلیت اندازه‌گیری نور فلاش را هم دارند. گرچه با هرچه پیشرفته شدن دوربین‌های دیجیتالی نیاز به نورسنج دستی کمتر احساس می‌شود اما در برخی شرایط خاص عکاسی به خوبی می‌توان از آنها بهره برد. یکی از مزایای نورسنج‌ها قابلیت نقطه‌خوانی آنهاست. چنانچه تنها بخش کوچکی از یک منظره برایتان مهم است می‌توانید نور تنها آن نقطه را اندازه‌گیری کنید. این حالت در مورد پرتره‌هایی که ضد نور هستند کاربرد زیادی دارد.

برای آن که به اهمیت نورسنجی پی‌ببرید یک آزمایش ساده انجام دهید: در یک روز آفتابی 3 مقوای هم اندازه به 3 رنگ سفید، مشکی و خاکستری میانه (خاکستری 18 درصد)‌ را کنار هم بچینید و نورسنج دوربین‌تان را روی اتوماتیک قرار داده از این سه مقوا 3 عکس جداگانه تهیه کنید. سپس نورسنج را روی حالت ( Mدستی)‌ گذاشته و بار دیگر 3 عکس جداگانه بگیرید.

در این حالت هنگام عکاسی از مقوای سفید 2 درجه دیافراگم را بازتر و برای مقوای مشکی 2 درجه دیافراگم بسته‌تر (اعداد بیشتر)‌ و برای مقوای خاکستری دقیقا آنچه را که نورسنج نشان می‌دهد اعمال کنید و نتایج را با هم مقایسه کنید. خواهید دید که در آزمایش اول هر سه مقوا به یک رنگ (خاکستری)‌ ثبت شده‌‌اند حال آن که در حالت دوم رنگ هر مقوا طبیعی ثبت شده است.