کودکان ناهماهنگ

والدین او را نزد پزشک آوردند. در سابقه رشد او که از والدین گرفته شد، معلوم شد رشد کودک از نظر نشستن با تاخیر همراه بوده است و او تا 10ماهگی نمی‌توانست بنشیند و تا 24 ماهگی نمی‌توانست بدون افتادن راه برود. وقتی در مورد عملکرد حرکتی فعلی کودک سوال شد، والدین گفتند که او هنگام صرف غذا همواره لیوان آب را می‌ریزد و ناشیانه از چنگال استفاده می‌کند. اغلب قبل از این‌که قاشق یا چنگال را به دهان برساند، غذا از آن می‌ریزد و استفاده از کارد و چنگال برایش دشوار است.

بررسی مشکل

باتوجه به نشانه‌های بالینی کودک، وجود یک اختلال رشد هماهنگی از همان اوایل کودکی آشکار می‌شود. مشکلات مختلف مربوط به هماهنگی حرکتی ممکن است در مراحل مختلف رشد و با افزایش سن تغییر کند. علل اختلال رشد هماهنگی مشخص نیست، ولی فرضیات مختلف‌هم علل عضوی و هم علل رشدی را مطرح کرده‌اند.

عواملی که در این اختلال، خطرساز فرض شده‌اند عبارتند از نارسی، کمبود اکسیژن در هنگام تولد، سوءتغذیه و وزن کم هنگام تولد. شیوع این اختلال در 5 درصد کودکان در سن مدرسه تخمین زده می‌شود. پسرها بیشتر از دخترها مبتلا می‌شوند.

درمان

در مداخلات مربوط به کودکان دچار اختلال هماهنگی از وجوه متعددی شامل موارد بصری، شنیداری و لمسی استفاده می‌شود که هدف آنها آموزش حرکتی ادراکی برای تکالیف حرکتی اختصاصی است. این درمان عموما شامل انواعی از برنامه‌های ادغام حسی و آموزش جسمانی (تربیت بدنی) تعدیل شده است. برنامه‌های ادغام حسی شامل فعالیت‌های جسمی است که آگاهی فرد را از کارکرد حسی و حرکتی افزایش می‌دهد. مثلا در کودکانی که در نوشتن حروف مشکل دارند، تکالیفی برای افزایش آگاهی از حرکات دست ارائه می‌شود.

دکتر آزاده شیروانی