قلب مصفای صبحدل

از ضبط برخی آثار قرآنی در ساختمان رادیو در میدان ارگ و چند اذان در آنجا گرفته تا داوری‌های مشترک برخی مسابقات داخلی و از همه زیباتر سفر به جبهه‌های دفاع مقدس در کنار ایشان و برگزاری کلاس‌ها و برنامه‌های قرآنی برای رزمندگان عزیز اسلام در فروردین سال 1362 درون سنگرهای این مجاهدین دلباخته امام و اسلام بویژه در سفر جبهه که توفیق همراهی با استاد را داشتم و شاهد این بودم که این عزیز از عمق وجود و صمیم قلب مهربانش و با چهره‌ای همواره متبسم و دوست‌داشتنی به معنای واقعی کلمه خود را خادم کوچک بچه‌های خوب جبهه معرفی می‌کرد و ذره‌ای تردید ندارم که ایشان آنچه در ظاهرش بروز داشت عینا همانی بود که در قلب مصفایش می‌گذشت و اساسا او نمی‌توانست دوگونه باشد و ظاهر و باطنش به تصدیق جمله دوستانش یکی بود و بس که این خصلت ارزشمند در همه کس به این زیبایی یافت نشود.

عمیقا عاشق آرمان‌های حضرت روح‌الله الموسوی الخمینی(ره) بود و تعابیر زیبایی در این خصوص به بنده می‌فرمود. به رهبر معظم انقلاب که از دوران پیش از انقلاب اسلامی و در حسینیه ارشاد با ایشان آشنا بودند و بصراحت و به تعبیر خودشان اذان زیبا و گلدسته‌ای ایشان را می‌ستودند، ارادت داشت و به بنده می‌فرمود ایشان (رهبر معظم انقلاب) صاحب ذکاوت و هوشمندی بالاست و بسیار هنرمندانه مطالب را بیان می‌کند.

این تعابیر به این خاطر بود که خود استاد صبحدل انصافا دارای یک روح مصفا و پاک و نیز شخصیتی عاشق مقوله‌های هنری و فی‌الواقع یک هنرشناس و هنرمند‌شناس واقعی بود و اعتقاد داشت هنر خود یک مقوله مظلوم است و برخی اوقات از این‌که به هر بی‌سر و پایی لفظ هنرمند اطلاق می‌شود، ناراحت بود. بنده این ضایعه را به خانواده مکرمشان و نیز جامعه قرآنی هنری کشور تسلیت عرض می‌کنم و از پروردگار عالم تمنا دارم این عزیز را با قرآن و عترت پیامبر محشور بفرماید.

شهریار پرهیزکار