به سراغ من اگر می‌آیید...

 آدرسی را که داده بودی عکس‌ها را ببیند که بهترین گواهش همان عکس‌هاست ‌ دوباره تکرار کرده بود:‌ نه، ‌مستندات شما چیست؟ و تو وامانده و عصبانی گفته بودی:‌ یعنی عکس‌ها کافی نیست و شنیده بودی: همین دیگر هیچ مدرکی ندارید بعد جوسازی می‌کنید.

از همان پشت تلفن به تو گفته بودم:‌ فکر نمی‌کنم تاثیری داشته باشد. مسوولی که حتی از پشت میزش نرفته 30 کیلومتر آن طرف تر سر قبر سهراب سپهری تا ببیند چه آسیب‌هایی به آن زده‌اند، مسوولی که حتی عکس‌های سنگ قبر جدید! سهراب را دیده است و برایش مدرکی حساب نمی‌شود. چطور این نوشته می‌تواند برایش مهم باشد تا شاید به دوستداران سهراب بخواهد جواب بدهد.

سنگ قبر اصلی سهراب به خط رضا مافی خوشنویس مشهور معاصر بود.آن سنگ حالا 10 سالی می‌شود که به دلیل عبور کامیون از روی آن به بهانه ساخت محوطه! شکست. بعد از آن قرار شد غلامحسین امیرخانی رئیس انجمن خوشنویسان ایران همان شعر «به سراغ من اگر می‌آیید....» را بنویسد، نوشت. اما کسی سراغی از او نگرفت. امیرخانی می‌گوید: «یادم نیست کدام یک از مسوولان بود که سفارش داد اما خوب به یاد دارم که وقتی این سفارش را گرفتم با شوق نوشتم. اما هنوز آن نوشته اینجاست، هنوز کسی به سراغ آن نیامده است» بعد از آن سعی کردند سنگ قبری شبیه به سنگ قبر قبلی سهراب را به جای آن بگذارند. هر چند آنقدرها هم شبیه نبود اما 229 روز پیش بدون اطلاع خانواده سهراب و برخی از مسوولان کاشان سنگ قبر سیاهی روی همان سنگ قبر سابق گذاشتند و قضیه آنقدر مضحک بود که شماره موبایل موسسه حکاکی هم پایین سنگ قبر جدید نوشته شده بود. این هم اتفاق تازه‌ای نیست! اتفاق تازه بی‌تفاوتی مسوولانی است که بی‌هیچ توجهی حتی به عکس‌های سنگ قبر جدید سهراب هم اعتمادی ندارند.

علی محزون