انقلاب دوم

معصومه ابتکار که در حال حاضر در شورای شهر عضویت دارد، یکی از افرادی است که در صف اول دانشجویان حاضر در صحنه تسخیر لانه جاسوسی در سال 58 حضور داشت. او در نشستی که در آستانه سالروز 13 آبان در دانشگاه امام صادق(ع) برگزار شد، به تحلیل برخی مسائل مربوط به این حادثه تاریخی پرداخت.

بخشی از سخنان وی در زیر می‌آید: برای قضاوت درباره واقعه‌ای مانند 13 آبان، باید ابتدا انگیزه دانشجویان را بدرستی درک کرد که برای این‌ کار باید به همان‌ روزهای اول انقلاب برگردیم.

در آن زمان، انقلاب اسلامی با لطف خدا و رهبری حضرت امام(ره) در ابتدای شکل‌گیری خود بود و دانشجویان به این نتیجه رسیدند که با توجه به سلطه امپریالیسم در جهان، مسائلی در کشور در حال طی شدن است که به دنبال توطئه و آسیب به جمهوری اسلامی است و اقدامات آمریکا نیز بخوبی نشان می‌داد که عملا جمهوری اسلامی را به عنوان یک حرکت مردمی و دموکراتیک و نظام مبتنی بر مردم‌سالاری دینی نپذیرفته است.

در حالی که تنها 7 یا 8 ماه از وقوع انقلاب اسلامی گذشته بود و شرایط کشور بدرستی سر و سامان نگرفته بود، دانشجویان با درک توطئه‌های آمریکا به این جمع‌بندی رسیدند که مخاطرات جدی در کشور وجود دارد؛ البته در کنار این موارد، ابراز نگرانی‌های حضرت امام(ره) نیز وجود داشت که همه این موارد باعث شد دانشجویان به این جمع‌بندی برسند که باید اقدامی مناسب انجام دهند. دانشجویان مسلمان در آن زمان که در قالب دفتر تحکیم وحدت سازماندهی شده بودند، با بصیرت و توکلی که داشتند، به این نتیجه رسیدند باید ریشه تمام مشکلات کشور را که در سفارت آمریکا بود، قطع کنند؛ هرچند در همان زمان، تحلیل‌های دیگری در خصوص لزوم مقابله با مارکسیست‌ها و کمونیست‌ها نیز وجود داشت و برخی چنین استدلال می‌کردند که خطر شرق بسیار قوی‌تر است.

سرانجام نمایندگان دانشجویان تهرانی این موضوع را به مباحثه گذاشتند که در آن جلسه، میردامادی از دانشگاه پلی‌تکنیک، حبیب‌الله بی‌طرف از دانشگاه تهران، ابراهیم اصغر‌زاده و رضا سیف‌اللهی از دانشگاه شریف و رحیم باطنی از دانشگاه شهید بهشتی به عنوان شورای مرکزی حضور داشتند؛ البته سید‌نژاد از دانشگاه تربیت‌مدرس و محمود احمدی‌نژاد از دانشگاه علم و صنعت نیز در آن جلسه حاضر بودند.

سرانجام دانشجویان حاضر در آن جلسه به این جمع‌بندی رسیدند که باید سفارت آمریکا را تسخیر کنند و به همین دلیل صبح 13 آبان هر کدام از آنها در دانشگاه‌های خود جمعیت بیشتری را جمع کردند و به این ترتیب برنامه‌ها را آماده کردند.

در همان جا به دانشجویان اعلام شد که برنامه چیست و هر کسی که آمادگی این حرکت را دارد، با این جمع همراه شود؛ البته عنوان دانشجویان مسلمان پیرو خط امام نیز که حرکت بسیار هوشمندانه بود و امکان سوءاستفاده احزاب سیاسی را ناکام کرد، در همان جا انتخاب شد. در آن زمان که با توجه به شرایط ویژه نظام در آن مقطع، احتمال وقوع هر کودتایی مانند کودتای 28 مرداد وجود داشت، دانشجویان پیرو خط امام، صبح 13 آبان بدون هیچ‌گونه سلاحی و درست مانند انقلاب اسلامی که کاملا مردمی بود، حرکت خود را آغاز کردند؛ چون عنصر آگاهی مردم بسیار مهم بود و بر همین اساس، تلاش کردند مانند انقلاب اسلامی با شعور و شعار حرکت کنند.