پنج ضریح حرم امام رضا(ع)

در ابتدا حرم به صورت بنایی ساده با مصالح ویژه آن دوران بنا شده بود چنان که بقعه مطهر تنها یک در ورودی ساده در پیش روی مقبره حضرت داشت و دارای تزئیناتی مختصر به سبک آن زمان بود.دوران تیموریان از دوران‌هایی بود که تغییرات زیادی در حرم امام رضا به وجود آمد و تعداد زیادی از بناهای گرداگرد آن ساخته شد.بخش مهمی از این بناها در دوران شاهرخ و به همت امیر علیشیر نوایی وزیر وی ساخته شد.

دوران صفویه نیز با توجه به استقرار حکومت شیعیان و ارادتی که شاهان این سلسله به ائمه داشتند یکی از دوران‌هایی بود که حرم مطهر رونق پیدا کرد. شاه طهماسب صفوی نخستین ضریح مرقد منور را در سال 957 ه.ق ساخت. وی در سال 932 ه.ق دستور داد تا گنبد را با طلا بپوشانند. علاوه بر این ایوان امیر علیشیر و گلدسته کنار گنبد را نیز طلاکاری کرد.

دومین ضریح در سال 11600 به دستور شاهرخ نوه نادر ساخته و وقف مرقد مطهر شد. این ضریح فولادی مرصع بدون سقف معروف به ضریح نگین نشان بود در زمان فتحعلی شاه قاجار نیز ضریحی فولادی و ساده ساخته و روی ضریح دوم نصب شد.این ضریح از همه کوچک‌تر است و به همین دلیل با ضریح دیگری تعویض شد و اکنون در موزه تاریخ مشهد نگهداری می‌شود.

ضریح چهارم نیز به ضریح ملمع طلا و نقره و ضریح شیر و شکر معروف بود که این ضریح نیز در سال 1338 روی ضریح نگین نشان نصب شد. ضریح پنجم که در سال 79 جایگزین ضریح چهارم شد براساس طرحی از استاد محمود فرشچیان ساخته شده است. در مورد طلا‌ی بکار رفته در ضریح حرم امام رضا (ع) اطلا‌ع دقیقی در دست نیست ، اما گفته می شود که طلا‌ی به کار رفته در آن دارای عیار 18 و 24 است.