واردات دام زنده توجیه ندارد

سعید سلطانی سروستانی مدیر عامل اتحادیه دامداران در گفت و گو با خبرگزاری موج، با اعلام این مطلب افزود: ورود دام زنده کار نادرستی است. اگرچه دامها مراحل قرنطینه را طی می کنند اما باعث ورود بیماری به کشور می شوند.

وی تصریح کرد: دیروز یک دامدار اعلام آمادگی کرد 1000 راس شتر و 5 هزار راس گوسفند را برای ذبح به بازار عرضه کند. اما گویا شرکت پشتیبانی امور دام برای خرید، پول کافی در اختیار ندارد به همین منظور خرید انجام نشده است.

سلطانی سروستانی تاکید کرد: دولت در حالی اقدام به خرید دام زنده کرده است که طی دو روز گذشته دامداران آمادگی داشتند نیاز داخل را تامین کنند.

وی افزود: هر گونه واردات دام به کشور باعث ضربه به دامداران می شود. اتحادیه دامداران قادر است با برنامه ریزی مناسب گوشت مورد نیاز کشور را به راحتی تامین کند.

مدیر عامل اتحادیه دامداران خاطر نشان کرد: مشکل تامین گوشت کشور به صورت یک شبه حل نخواهد شد. اما در صورت تامین اختیارات، اعتبارات و امکاناتی مشابه بخش دولتی، این اتحادیه قادر خواهد بود مواد پروتئینی مورد نیاز کشور را به راحتی تامین کرده و مشکلات موجود را مرتفع کند. در چنین شرایطی نیاز به واردات دام زنده نخواهیم داشت.

وی با اشاره به کیفیت گوشتهای وارداتی گفت: دامهای وارداتی دام پرواری نیست و کیفیت گوشت داخل را ندارد. گفته می شود، این دامها بسیار ضعیف و لاغر بوده و حتی در صورت خرید با قیمت مناسب، با توجه به کیفیت آن، مقرون به صرفه نخواهد بود.

سلطانی سروستانی میزان تولید گوشت سال گذشته را 860 هزار تن اعلام کرد و افزود: پیش بینی تولید گوشت در سال جاری بالغ بر 900 هزار تن است.

وی متوسط مصرف سرانه جهانی گوشت قرمز را کمتر از 12 کیلو دانست و گفت: متوسط مصرف سرانه جهانی حدود 11 کیلو و 850 گرم است. این درحالیست که سرانه مصرف در ایران بیشتر از متوسط جهانی و حدود 12 کیلو و 100 گرم است.

مدیر عامل اتحادیه دامداران با اشاره به صادرات دام افزود: حجم صادرات و واردات تا حدودی برابر است در نتیجه تولید سالانه کشور با مصرف سالانه برابری می کند.

وی علت صادرات گوشت به خارج، علیرغم واردات آن را ناشی از سیاستهای وزیر جهاد کشاورزی دولت نهم دانست و گفت: بر اساس این سیاستها دام سبک به منظور ایجاد تعادل در مراتع و کاهش فشار بر آن به خارج صادر می شد. دامهای سبک به صورت نارس بازار خوبی در کشورهای حاشیه خلیج فارس داشت و منافع ناشی از صادرات آن نیز نصیب عده ای خاص و نه تولیدکنندگان می شد.