مایکل کیتن

 در دوران دانشگاه هم در رشته سخنرانی تحصیل کرد، ولی در اواخر سال دوم دانشگاه بود که آن را رها کرد. راهی کالیفرنیا شد ولی اولین تلاش‌های او برای حضور در چند نمایش کمدی، با شکست روبه‌رو شد. بناچار راهی شبکه‌های تلویزیونی کابلی شد و در چند آگهی تبلیغاتی بازی کرد. اولین حضور جدی او در اواخر دهه 60 میلادی در چند مجموعه تلویزیونی بود. در همین ایام راهی لس‌آنجلس شد، تا در آنجا به کار در تلویزیون بپردازد.

در دهه 70 در چند مجموعه موفق و پربیننده تلویزیونی ظاهر شد. وی تصمیم می‌گیرد نام هنری خود را تغییر دهد تا بتواند مطرح‌تر شود. خواندن مقاله‌ای درباره دایان کیتن باعث شد تا تصمیم بگیرد نام خانوادگی کیتن را برای خود انتخاب کند، در عین حال وی برای این تغییر نام دلیل موجه دیگری نیز داشت. نام اصلی خانوادگی وی داگلاس بود و اسم مایکل داگلاس می‌توانست باعث شود تا خیلی‌ها او را با پسر کرک داگلاس که بازیگر معروفی است، اشتباه بگیرند. اکثر کارهای تلویزیونی کیتن در این دوران کمدی هستند. با شروع دهه هشتاد با آن که وی وارد دنیای سینما می‌شود ولی ارتباط خود با دنیای کمدی و تلویزیون را حفظ می‌کند. سال 1988 در کمدی ترسناک تیم برتن به نام «بیتل جویس» بازی می‌کند و برتن یک سال بعد او را برای ایفای نقش مرد خفاشی «اولین قسمت بتمن» انتخاب می‌کند. بازی در این فیلم کیتن را تبدیل به یک ستاره درجه یک می‌کند. اما وی نتوانست از این موقعیت استفاده خوبی بکند و برای مدت زمان زیادی به عنوان یک بازیگر بسیار مطرح دوام نیاورد. مایکل کیتن در دهه 90 و سال‌های پس از آن در فیلم‌های زیادی ایفای نقش کرده است، ولی هیچ‌یک از آنها موفقیت زیادی برایش به همراه نیاورده‌اند. از بین کارهای او می‌توان به «روزنامه»، «هیاهوی بسیار برای هیچ»، «جکی براون» و «پخش زنده از بغداد» اشاره کرد.