سرویس‌های VOIP در شبکه‌های مش

پس‌انداز هزینه‌ها و امتیازات گسترش آسان به‌دست آمده از VOIP1 با استفاده از زیرساخت‌های داده موجود فاکتورهای اصلی محرک رشد پایدار VOIP هستند. به‌تازگی به‌سبب حضور شبکه محلی بی‌سیم (WLAN2) در منازل و ادارات، VOIP بی‌سیم محبوبیت قابل توجهی به‌دست آورده است. VOIP بی‌سیم می‌تواند برای تماس گیرنده به‌سادگی استفاده از تلفن قابل حمل را با رومینگ3 محدود مقدور سازد.

کد خبر: ۲۶۳۱۳۸

یکی از راه‌حل‌های کاربردی و کم‌هزینه برای تامین کاربران به‌وسیله سرویس‌های تلفن سیار در حالی‌که در سطح یک ناحیه وسیع بدون نیاز به رومینگ پوشش داده شوند، استفاده از شبکه های مش بی‌سیم (WMN 4) چندگامی مبتنی بر استاندارد IEEE 802.11 است. امتیازات شبکه مش در مقایسه با یک LAN سیمی که نقاط دسترسی5 را به‌یکدیگر متصل می‌کند عبارتند از:

* سهولت گسترش و توسعه

* پوشش بهتر و وسیع‌تر

* داشتن قابلیت ارتجاع نسبت به خرابی گره (یعنی بازگشت به حالت اولیه)

*‌ کاهش هزینه نگهداری.

چنین شبکه بی‌سیم مشی پتانسیل ایجاد یک ستون فقرات بی‌سیم در مقیاس تجاری یا در مقیاس انجمنی را برای حمایت کاربران VOIP سیار را دارد. یک طرح متداول گسترش سرویس VOIP روی شبکه مش بی‌سیم در شکل نشان داده شده است. هنگامی‌که چنین سناریوهای گسترشی در همه جا رایج شوند، پتانسیل تحریک کاربران را برای استفاده از تلفن‌های VOIP بی‌سیم به‌جای تلفن‌های ثابت به‌وجود خواهند آورد.

شبکه بی‌سیم مش چیست؟

با پیشرفت و توسعه شبکه‌های گوناگون بی‌سیم، برای تامین سرویس‌های بهتر، به‌تازگی یک فناوری کلیدی یعنی شبکه‌های بیسیم مش، پدیدار شده است. در WMNها، گره‌ها شامل روترهای مش و کلاینت‌های مش می‌شوند. یعنی هر گره نه‌تنها مانند یک میزبان بلکه شبیه یک مسیریاب عمل می‌کند، بسته‌ها را به نیابت از سایر گره‌هایی که ممکن است در محدوده ارسال بی‌سیم مستقیم مقصدهایشان نباشند، ارسال می‌کنند.

یک WMN به‌صورت پویای خودسازمانده و خود پیکربند است، با گره‌هایی در شبکه که به‌صورت خودکار اتصال مش را در بین خودشان دایر و پشتیبانی می‌کنند. این ویژگی‌ها موجب امتیازهای بسیاری در WMNها از قبیل پشتیبانی آسان شبکه، مقاوم بودن و پوشش سرویس قابل اطمینان می‌شود.

گره‌های مرسوم، مانند کامپیوترهای رومیزی، لپ‌تاپ‌ها، PDA‌ها، PocketPCها، تلفن‌ها که با کارت‌های واسط شبکه (NIC6) بی‌سیم تجهیز شده‌اند، می‌توانند مستقیما به مسیریاب‌های مش بی‌سیم متصل شوند. مشتریان بدون NICها می‌توانند توسط اتصال به مسیریاب‌های مش، مثلا از طریق اترنت به WMNها دسترسی داشته باشند. بنابراین WMNها کمک زیادی به کاربران در همیشه آنلاین بودن در هر زمان و در هر مکانی می‌کنند. افزون بر قابلیت‌های پل/دروازه7 در مسیریاب‌های مش یکپارچگی WMNها را با شبکه‌های بی‌سیم موجود مختلف از قبیل شبکه‌های سلولار، حسگر بی‌سیم، وای‌فای، وای‌مکس و وای‌مدیا مهیا می‌سازد. در نتیجه از طریق یک WMN یکپارچه، کاربران شبکه موجود با سرویس‌های امکان‌ناپذیر دیگری از این شبکه‌ها تامین می‌شوند. WMN یک فناوری بی‌سیم امیدبخش برای کاربردهای بسیاری مانند شبکه‌سازی خانگی پهن‌باند، شبکه‌های همسایگی و انجمنی، شبکه‌سازی اقتصادی، اتوماسیون ساختمان و ... است.

صدا روی پروتکل اینترنت

صدا روی پروتکل اینترنت (VOIP) تکنولوژی است که برای ارسال مکالمات صوتی روی یک شبکه داده‌ای با استفاده از IP مورد استفاده قرار می‌گیرد. این عمل توسط دیجیتالی ساختن صوت به بسته‌های گسسته انجام می‌شود که به‌صورت مستقل روی شبکه ارسال می‌شوند، به‌جای استفاده از پروتکل‌های سنتی PSTN که نیاز به برقراری مدار بین فرستنده و گیرنده داشتند.

Handoff (Handover)

واگذاری یکپارچه یک اتصال بین دو یا چند ایستگاه پایه8 که از فناوری بی‌سیم یکسانی استفاده می‌کنند، که ویژگی کلیدی سیستم‌های تلفن سیار مبتنی بر سلول امروزی است. چون یک فرستنده منفرد نمی‌تواند تمام سیستم‌های تلفن سیار در سطح یک شهر را که از BSهای زیادی که هر کدام یک سلول رادیوئی ایجاد می‌کنند، پوشش دهد. به‌محض این‌که یک کاربر یک سلول را به‌دلیل تغییر در شدت سیگنال، تداخل، یا تعدیل بار تغییر داد، سیستم باید تمام اتصال‌ها را دوباره هدایت کند یا تمام داده را فوروارد کند.

رومینگ

در مقایسه با هندآف، معمولا رومینگ کمی پیچیده‌تر است؛ یعنی تغییر وقتگیرتر در دسترسی به شبکه است. رومینگ معمولا زمان بیشتری طول می‌کشد چون می‌تواند شامل تغییر در تکنولوژی شبکه، چندین درخواست به پایگاه داده، رویه‌های تصدیق هویت، ارسال داده، رله اتصال‌ها، یا تغییر تامین کننده شود.