دان نیویورک

سازنده‌ها سه سال مداوم سعی کرده‌اند با وارد کردن ایده‌ها و عناصر جدید به سبک قدیمی این بازی، پدرخوانده 2 را از زیر سایه عناوین نام برده شده بیرون بکشند. در مورد بازی پدرخوانده2 نمی‌شود به‌راحتی قضاوت کرد. زیرا از طرفی عیب و ایرادهای فنی بازی بسیار زیاد دارد و از طرف دیگر باز هم انجام آن علی رغم این ایرادها، هیجان انگیز و جذاب است.داستان کماکان در ادامه شماره اول و در موازات داستان فیلم دوم پدرخوانده است. شما این‌بار نقش یک شخصیت جدید در خانواده کورلئونه به نام دامینیک را ایفا می‌کنید. در همان اوایل داستان، آلدو تراپانی که قهرمان شماره اول بود، طی یک حمله در کوبا کشته می‌شود و مایکل کورلئونه شما را به‌عنوان دان شهر نیویورک انتخاب می‌کند. به این ترتیب ماموریت شما مبنی بر گرفتن قدرت از خانواده‌های دیگری که در نیویورک برخاسته‌اند شروع می‌شود. داستان بسیار خوب نوشته شده و علاقمندان به داستان‌های مافیایی از دنبال کردن آن لذت خواهند برد.

روند بازی دو بخش کاملا جداگانه دارد. بخش اول همان اکشن سوم شخص تبهکاری است که در بازی‌های دیگر این سبک هم دیده‌ایم. بخش دوم یک استراتژی همزمان است که نسبت به بخش اول وقت بیشتری را از شما می‌گیرد. عناصر استراتژی در میان لایه‌های مختلف بازی گنجانیده شده‌اند تا هم شما را وادار به فکر کردن کنند و هم تغییری در گیم‌پلی عادی این سبک ایجاد نمایند. حالا دیگر نمی‌توانید دوره بیفتید و هر ماموریتی را دیدید قبول کنید. پیش از انجام ماموریت‌ها باید اول جوانب کار را بسنجید و سپس با برنامه‌ریزی و استفاده از نیروهای مناسب دست به کار شوید.

استخدام نیروهای جدید یکی از کارهای اصلی شما در پدرخوانده2 است. هر کسی در یک رشته خاص مهارت دارد. مثلا یک متخصص مواد منفجره، یک متخصص بازکردن گاو صندوق و یک قلچماق برای درگیری‌های تن‌به‌تن می‌توانند ترکیبی ایده‌آل برای دستبرد به یک جواهر فروشی باشند.

اولین مشکلات بازی در همین بخش خودشان را نشان می‌دهند. هوش مصنوعی یاران شما واقعا ضعیف است. عملکرد افراد تحت دستور شما بعضی وقت‌ها آن‌قدر اعصاب‌خردکن می‌شود که ترجیح می‌دهید ماموریت‌ها را خودتان به‌تنهایی انجام دهید. البته اشتباه‌های یاران معمولا عواقب بدی به‌دنبال ندارند چون دشمن‌ها هم به همان اندازه خنگ هستند. وضعیت دشمن‌ها آن‌چنان وخیم است که اگر بدون پناه گرفتن هم خودتان را به دل آنها بزنید، بعید است اتفاق ناگواری برای شما رخ دهد. اما به هر حال تکرار دستور پنهان شدن و تعقیب کردن برای کسانی که هیچی حالیشان نیست واقعا اعصاب‌خردکن است.

یکی از نکات جالب توجه پدرخوانده 2، وجود سیستم نقشه فوق‌العاده جالب آن است که به نام «نمای دان» ‌(Dons View)‌ از آن یاد می‌شود. در نمای دان، می‌توانید نقشه شهرها را به‌صورت سه بعدی ببینید. در این نما روی هر ساختمان و منطقه اطلاعات مربوط به آن، شامل مقدار عایدی یا ضرر، تعداد محافظان و یا وابستگی خانوادگی آن نمایش داده می‌شود. تمام برنامه‌ریزی‌های شما برای ماموریت‌های بعدی از طریق نمای دان انجام می‌شوند.

اما روند بازی خیلی زود تکراری می‌شود. زیرا خانواده‌ها در تمام مدت در حال تعامل با شما و یکدیگر هستند و تقریبا هر چیزی را که از آنها بگیرید، می‌توانند در مدت زمانی کمی از شما پس بگیرند. به این ترتیب خیلی وقت‌ها مجبور هستید جاهایی را فتح کنید که قبلا هم گرفته بودید. در این میان روند فوق‌العاده تکراری و یکنواخت انجام ماموریت‌ها هم به این معضل می‌افزاید. حمله به پناهگاه اصلی یک خانواده و منفجر کردن آن می‌تواند آنها را به‌کلی از نقشه محو کند اما تا رسیدن به این مرحله زمان زیادی را باید صرف کنید.

کنترل دامینیک در حال راه رفتن و در هنگام رانندگی تقریبا فرقی با هم ندارد، در هر دو صورت حرکت بسیار کند و خشک انجام می‌شود. رانندگی با اتومبیل‌ها قلق‌گیری زیادی لازم دارد و در بیشتر مواقع فشار ندادن بیش از اندازه پدال گاز راه حل کنترل اتومبیل‌ها است. در هنگام درگیری‌های تن‌به‌تن هم سیستم هدف‌گیری خودکار به اضافه هوش مصنوعی پایین‌تر از حد استاندارد دشمن‌ها کاری می‌کند که اصلا اذیت نشوید. به‌طور کلی پدرخوانده2 بازی بسیار ساده‌ای‌است.

آخرین نقطه ضعف بازی پدرخوانده 2 که از همان لحظه اول تا آخر بازی اذیت می‌کند، گرافیک آن است. مراحل بیش از اندازه ساده هستند و در خیابان‌های شهرها به‌ندرت عابر پیاده‌ای پیدا می‌شود. گرافیک در حد همان سه سال پیش و پدرخوانده1 باقی مانده و اصلا حریف بازی‌های روز نمی‌شود. باگ‌های فنی هم در طول بازی زیاد هستند و اگر دیدید دامینیک بدون دلیلی پشت یک مانعگیر کرد و دیگر تکان نخورد، اصلا ناراحت نشوید. روند بازی جدید پدرخوانده 2 که ترکیبی استراتژی را وارد اکشن سوم شخص کرده، داستان خوب آن می‌تواند برای علاقمندان به بازی‌های اکشن جالب باشد اما گرافیک پایین، باگ‌های فنی و گیم‌پلی تکراری بخش عمده‌ای از زیبایی بازی را می‌گیرند. پدرخوانده 2 به‌خاطر صحنه‌های خشنی که دارد برای سنین پایین بازی مناسبی نیست. ‌

سید طه رسولی